Medicarum Lib. II. 17^ 
Inis fibi temperarit , vir cseteroquin durus : & 
a domelticis aerumnis abunde exercitatus. Ad 
proinde haud facile erraret is , qui infe&um 
hoc referret, inter illa animalia : quae veteres 
9 -y.eJtoi, five ferina appellant. Quod inftar fera- 
rum depafcantur no lira vifcera: infefta non 
minus naturae humanae , quam perniciofiffima 
venena. 
Uti perfpicue videre fuit in hoc aegro. Cui 
peltiferum hoc animal , adeo fuit exitiale : ut 
etiam , ne mortuo [quidem potuerit fupervive- 
re. Quippe illo excreto , concidere ilico vires : 
& poli illas, tam celeriter, reliduum , ema- 
ciati corporis, robur: ut vix oflibus ulterium 
haerens, amiferit brevi , gratiffimae lucis ulu» 
ram. 
Caput L. 
Undeviginti vermiculi emitti* 
E Ximius , nollrae Reipublicae , Medicus e* 
minxit, poli febrem tertianam , intra o£ti- 
duum , undeviginti vermiculos : fine dolo- 
re, ullave urinae difficultate , fed cum lotio, 
a bile , tincto $ & pituita in fundo fubfiden- 
te. Erant autem hi vermiculi, inter illos, 
j qui putri cafeo, innafeuntur, & alcarides, 
i medii. Abobtufo, ac lato capite (cui protu- 
berabant duo cornicula) fenfim delinentes, 
in acuminatam caudam. Cujus extremus apex 
