Medicarum Lib. III. 1S1 
re gravem , ponderofi corporis, molem. Sed 
non fine evidenti excoriatione cutis , ob conti- 
nuum articulorum attritum . 
Ex quo, inverfi corporis , pofitu, dici non 
poteit , quantum intumuerit facies j quam for- 
mam' gena: > & quas non tubera acquifiverint 
palpebras. Ut fileam nunc , fummum illud vi- 
tse taedium j quod conceptum , ex intolerabili 
hacmiferia, nefeio quos non gemitus } &quae 
non expreflit lamenta. Adeo ut vocarit , modo 
illos felices , qui femel duntaxat morerentur : 
modo vero qui mortui placide quiefeerent j 
quum flbi , quafi in poenam daretur : & con- 
tinenter mori , 8c nihilominus nunquam quie- 
fcere. 
Exclamans propterea, nullum fute miferias 
dari finem. Verum alium ex alio ne6ti erro- 
rem j Ejufque perplexo reti, tam ftri<5te vitam 
fuam intricatam detineri , ut licet vivendum 
fit , ignoret tamen , ulterius vivendi ratio- 
nem. Se non amplius libere , fed precario vi- 
vere. Dummodo vivere fit , ire cottidie , quafi 
ad proprias exfequias. Et accipere a morte, 
plus detrimenti, quam folatii. 
Quas lamenta ut magna j fuere tamen neuti- 
quam morbo graviora. Siquidem enim de- 
cumberet lupina, obftabat ilico gibbus. Si pro- 
na , urgebat tam vehemens , oppreffi fpiritu? 
difficultas : ut videretur diftum , ac fadtum peE 
fum ire. At fi inclinaret in alterutrum latus: 
M 5 pro* 
