( 50 ) 
Het een en ander daaromtrent staat in mgn’ brief aan Boka- 
PAETB, die in de »Comptes rendus” van de Parpscbe Aca- 
demie gedrukt is. Hg handelt over valsch bestemde beender- 
fragmenten van den Mosasaurus, met het bewgs, dat dit 
reuzendier, evenals de Ichthyosaurus en Plesiosaurus van 
zwem- en niet van looppooten voorzien was. 
Van de vele merkwaardige mannen, met welke ik in 
aanraking kwam, wil ik alleen nog Cavaignac vermelden. 
Deze uitstekende generaal en staatsman, van wiens edel 
karakter een iegelgk en zelfs de meest wantrouwige zoo 
overtuigd moest zgn, dat men hem niet eens de eer der 
verbanning gunde, was een wetenschappelijk gevormd en 
ernstig denker. Hij verdiepte zich gaarne in de diepste 
vragen der philosophie, en daar mijne beschouwingen van 
die van Auago, met wien hij ze het liefst placht te bespre- 
ken, verschilden, nam ons onderhoud bijkans geen einde, 
en noodigde hij mij bij het afscheid uit, den jachttijd op zijn 
landgoed te komen doorbrengen. Wij vermoedden echter toen 
niet, dat een plotselinge dood den krachtigen man zoo vroeg 
zoude wegmaaien. 
. Omstreeks dien tijd liet ik mij ook door een geleerd en 
bekend officier, den overleden generaal Seelig, bepraten om 
een handboek der dierkunde *) te schrijven. Het was bestemd, 
zoowel voor het onderwijs aan de Kon. militaire Academie 
te Breda, als ook om nasporingen in ruimeren kring, vooral 
in onze koloniën, uit te lokken. In dit boek heb ik vooral 
mededeelingen, door strenge kritiek getoetst, betreffende de 
zeden en leefwijze der dieren, alsook de meest nauwkeurige, 
meestal door mijzelven, naar de natuur geteekende, afbeel- 
*) Dit werk verscheen in 1867 te Breda, 
