(51 ) 
dingen gegeyen. Mijn hoofddoel was de dieren, in plaats van 
ze, zooals gebruikelijk, naar enkele kenteekenen te schetsen, 
volgens hun geheele wezen te schilderen, en het systeem tot 
eene natuurlijbe eenvoudigheid terug te brengen. 
Ik moet hier ook nog van de inrichting van den Amster- 
damschen Dierentuin, die zulk eene merkwaardige vlucht 
genomen heeft, gewagen. De ziel dezer instelling is, zooals 
bekend, Dr. Wjssteeman. Met een’ helderen, practischen 
blik, diep inzicht, onvermoeiden ijver, de wetenschap boven- 
aan plaatsende, en als niensch tot de voortreffelijkste be- 
boerende, werkt hij steeds scheppend ; hij bevorderde de uit- 
gaaf van verscheiden werken, het streven der geleerden en 
het doel van ons Museum, en arbeidde aldus het krachtigst 
aan den opbouw der wetenschap. 
In genoemde diergaarde bevonden zich een zeker getal 
levende Turako’s (Musophaga). Ik teekende ze, evenals de 
andere soorten uit ons Museum, in natuurlijke grootte naar 
het leven en de natuur, op steen, en het Genootschap, met 
zijn’ voortreffelijken Directeur aan het hoofd, stelde mij in 
staat, dit werk met gekleurde platen uit te geven *). 
Ik had bij deze vogels het reeds vroeger door Jules Ybr- 
UEAüx waargenomen, hoogst vreemd, verschijnsel bestudeerd, 
dat de roode kleur hunner vleugels, bij indompeling in wa- 
ter, uit de veereu verdween en het water rood kleurde, en 
dat zij, als zij droog geworden waren, weder rood werden. 
Ik ontdekte vervolgens, dat het rood der vleugels, als deze 
bij den dood der vogels vochtig gehouden werdén, in blauw 
overging. Deze verschijnselen hadden voor mij des te meer 
gewicht, omdat zp zich aansloten aan mijne nas2Jori.7gen 
over de dikwijls, hoewel verkeerdelijk, als een gevolg van 
de ruiing beschouwde kleurverwisseling en den vernieuwden 
groei van de oude vogelveeren. 
Bovengenoemde verschijnselen moesten mij tot andere be- 
scbouwingen als de heerschende over het vederkleed der 
*) Uitgegeven in 1860 (niet in den handel). 
4 * 
