Deze geschiedenis is treurig, en daarbg lang, en daarom 
voor den lezer, die ze niet overslaan wil, dubbel vervelend. 
Ik zoude er geheel en al overheen gestapt zpn, zoo zij niet 
op eenzpdige wpze aan het licht gebracht was, en inpn 
stilzwygen daarover, en dus ik zelf, somtijds nog in den 
jongsten tyd, onjuist beoordeeld ware geworden. Ik schrijf 
ze »sine ira et studio” met de grootste bedaardheid en 
overleg, met volkomen onpartijdigheid, zelfs de schaduwzyde 
temperende, het nog ergere verzwijgende ; en zoude, als een 
geloovig Christen, ieder woord daarvan voor den rechter- 
stoel des Allerhoogsten kunnen verantwoorden. De ware 
toedracht der zaak is de volgende: Na den dood van mijn’ 
voorganger *), wiens plaats ik reeds gedurende zijne lang- 
durige ziekte met den administrateur der inrichting officieel 
had waargenomen f) ontstonden er, ten gevolge van per- 
soonlijke belangen, ondersteund door den partijgeest van een’ 
zeer invloedrijk man, zeer beklagenswaardige en nuttelooze 
wrijvingen tusschen de Uuiversiteit en het Museum. Het 
laatste, alhoewel eene zelfstandige instelling, moet der weten- 
schap in den ruimsten omvang, en derhalve ook, voor de 
uitverkorenen, aan de hoogere Academische studiën dienstig 
zyn. Het moet derhalve ook in den kring der Universiteit 
staan; maar het daarmede te vereenigen, zou gelijkstaan met 
zyn’ levensdraad af te snijden. 
Als een gevolg van het niet meer te o verzien e materiaal 
en de toevoeging van den microscoop, moest echter reeds 
sinds lang het onderwps der Academische jongelingschap 
beperkt worden tot eene uitvoerige behandeling van de 
grondtrekken dezer wetenschap, en de hoogere vragen, die 
zich aan de kennis der soorten knoopen, daarvan uitgesloten 
worden, te meer daar de dierkunde, met weinig uitzonde- 
ringen, voor de studenten slechts eene eenvoudige hulp- 
wetenschap is. Ieder leeraar moet dus, naar zijne eigene 
*) Temmïnck overleed 30 Jan. 1858. 
t) Kou. Besluit 17 Juni 1867, N“. 92. 
