( 60 ) 
met zgn personeel, in staat stellen de wetenschap in al 
hare hpzonderheden te vertegenwoordigen. Tot groot nadeel 
der wetenschap zyn er echter velen, die zulke werkzaamheden 
noch verstaan noch beoordeelen kunnen en, wat het ergste 
is, ze, als vermeende byzaak, met geringschatting voorbijgaan- 
Trots deze zeer verschillende omstandigheden, vergunde 
men den toenmaligen hoogleeraar der philosophische faculteit 
een soort aandeel in de werkzaamheden van het Museum. 
Deze hoogleeraar *) hield, more majorum, niet alleen voor- 
lezingen over zoölogie en vergelijkende anatomie, maar ook 
over authropologie, mineralogie, geologie, en bij gelegenheid 
ook over botanie; lasten, die niemand op zpne schouders 
kan laden, die de grens wil overschrijden om bekende dingen 
aan den leek te verkondigen. 
Hij was een man, met een voortreffelijk geheugen begif- 
tigd, zeer ervaren in de menschelijke schedelleer, en bezield 
met liefde voor grondige nasporingen, zooals trouwens zyne 
werken bewijzen; maar zijn zeer beperkt gezichtsvermogen, 
zijne onbeholpenheid en onhandigheid, en het gebrek aan 
de gave eener zelfstandige opvatting, stonden hem gedurig 
in den weg. Hy herkende alleen het enkele, niet het ge- 
heel, en harmonische beschouwingen bleven hem vreemd. 
Vóór zijne beroeping naar Leiden had hij zich, zooals hij 
zelf bekende, wel is waar met vergelijkende anatomie, maar 
nauwelijks met zoölogie bezig gehouden, en toen ter tijd 
kwam hy mij dikwijls om raad vragen Hij heeft zijn’ naam 
hoofdzakelijk aan de uitgave van zyn » Handboek der Dier- 
kunde” te danken, welk werk uit hoeken en de zorgvuldig 
gedetermineerde en gerangschikte verzamelingen van het 
Museum geput, als eene handige compilatie toen aan velen 
zeer welkom was. Ik werd gesteld tegenover zulk een’ man f), 
die niet het minste begrip van den aard eener zoodanige 
*) .Ian van der Hoeven. 
f) Jan V. D. Hoeven werd den Ifeu Juni 1858 tot opperdirecteur 
benoemd, terwijl men aan Schlegel den titel van Directeur gaf, en 
