( 76 ) 
te nemen, en de avonden aan het gezellig verkeer of aan 
de muziek te wgden. Hij werkte nooit des avonds laat; te 
10 uren werden de hoeken gesloten en te elf uren ging hij 
naar hed, waarin hij dan nog een half uurtje bleef lezen, 
meestal romanliteratuur, ten einde den gezonden slaap niet 
door hoofdbrekende lectuur te verjagen. 
De redactie zijner werken had altijd mentaliter plaats. Hij 
schreef nooit een klad, maar alleen enkele, losse aanteeke- 
ningen, en eerst als hij het geheele werk in zijn hoofd kant 
en klaar had, schreef hij het currente calamo neder. Zoo 
herinner ik mp, dat hij zijn handboek der Dierkunde 
in acht weken geschreven heeft. Ten einde zelf klaarheid 
in zijne redactie te brengen, had hij de gewoonte om zijn 
werk bij stukken aan een vriend, aan een zijner kinderen, 
ja zelfs aan de praeparateurs en andere beambten van het 
Museum te vertellen. Dit had den schijn alsof hij doceeren 
wilde, maar feitelijk diende deze mondelinge voodracht tot 
hetzelfde doel als een schriftelijk klad voor een’ anderen ge- 
leerde, n.1. om mogelpke leemten te ontdekken, aan te vul- 
len of te verbeteren. 
Voor de in deze zijne gewoonte ingewijden, was het dik- 
werf kluchtig, het half onderdrukte gapen op te merken, 
dat de al te zware en rpkelijk toegediende wetenschappelijke 
kost bij de minder ontwikkelde toehoorders opwekte, en ver- 
weet ik hem wel eens in scherts, dat hij ten behoeve zijner 
wetenschap vivisectie op den mensch pleegde. Zucht om zich 
vooruit te dringen of te poseeren ontbrak hem geheel. Daar- 
entegen was hij volstrekt niet onverschillig omtrent de goede 
meening, die de geleerde wereld van hem koesterde, en deed 
hem de benoeming tot lid eener wetenschappelijke instelling 
steeds genoegen. Hij wilde daartoe echter nooit de geringste 
moeite aanwenden, en meende, dat dergelijke bewijzen onge- 
zocht moesten betoond worden. Zijn vriend, prins Bona- 
PARTB, wilde hem tot lid van het Instituut van Frankrijk 
laten benoemen. Maar, volgens de walgelijke, fransche 
methode, was het daarvoor noodzakelijk, dat hij zich per- 
