( 45 ) 
ScjiADOW, eene vriendelijke ontvangst, maakte kennis met 
LESSI^m en Achenbach en knoopte betrekkingen met Hilde- 
BiiAND aan, wiens technische studies in de schilderkunst zeer 
belangrijk voor mij waren, terwijl aan Sond beland reeds vroe- 
ger de vervaardiging der platen van het valkenwerk was op- 
gedragen. Het huis en de tuin van de beminnelijke familie 
Aenz, wier gast ik was, vormden toen ter tijde het middel- 
punt, waar zich de kunstenaarswereld, alsook vele merk- 
waardige en aanzienlpke mannen, vereenigden. Het instituut 
van Aenz was toen in vollen bloei, en zoodoende bood alles 
mij overrijke stof tot uitbreiding mijner kennis. De wrijving, 
die in den regel tusschen kunstenaars en geleerden omtrent 
de uitvoering van wetenschappelijke teekeningen plaats heeft, 
gaf aanleiding tot mijne verhandeling over de eischen van 
dergelijke afbeeldingen, en de concessies, die de kunst ten 
gunste der wetenschap doen kan. Dit werk werd door 
Teylee’s Genootschap, in welks werken het opgenomeu werd, 
met de groote gouden medaille bekroond. 
Omstreeks dien tijd kwam Chaeles Lucien Bonapaeïb, 
Prins van Cauino, naar Leiden. Ik had reeds twintig jaren 
vroeger kennis met hem gemaakt en deze door herhaalde 
briefwisseling onderhouden. Deze merkwaardige man vond 
met het grootste gemak den rechten weg in de grootste 
diepten der wetenschap, door zijn’ alles radenden blik en 
eene tot overdrijving opgevoerde werkzaamheid. In de hoog- 
ste mate aangenaam in den omgang, een kindervriend *) 
*) Nog lieden herinner ik mij uit mijne kinderjaren dezen bemin- 
uelijksten van alle vorsten. Hij kwam nooit ten onzent zonder iets 
voor de kinderen mede te brengen, en kreeg eens de tranen in de 
oogen bij de vertooning viin een chineeseh schimmenspel, dat hem 
zijne eigene jeugd, en die zijner kinderen in herinnering bracht, van 
welke hij door zijne ballingschap verwijderd gehouden werd. Hij 
uoodigde in 185 1 mijne ouders met ons uit om naar Parijs te komen. 
