( 44 ) 
Wij vatten de zaak weder op, en begaven ons naar het 
Loo, om bg deze jachten tegenwoordig te zgn. Van toen af 
herhaalde ik dit bezoek alleen en bgkans jaarlijks, en bestu- 
deerde in Valkenswaard, de zoo beroemde bakermat en leer- 
school van alle valkeniers, het vangen en africhten van de 
roofvogels. De kennis hiervan scheen mij te belangrijker 
toe, omdat het zaak was de ware geheimen van eene kunst, 
die nu als zoodanig in Europa geheel vergeten is, aan de 
hron na te sporen, en omdat zij mij de gelegenheid aanbood 
de juiste geschiedenis van een gebruik, dat vroeger gedurende 
verscheidene eeuwen zulk eene voorname rol gespeeld heeft, 
en belangrijke wenken voor de geschiedenis van verscheiden 
volken aanbiedt, aan het licht te brengen. Op deze wijze 
ontstond het groote » Traité de Fauconnerie” welks titelblad 
ook den naam van mijn’ vriend draagt. De uitgaaf van dit 
werk werd bovendien voor mij zeer belangrijk, omdat zij tot 
de ontdekking van den onovertrotfen dierschilder Wolf 
leidde. Kaup, zelf een geestig teekenaar en kunstrechter, 
bracht mij het schetsboek van den toen nog zeer jongen 
kunstenaar, die zich, zonder eenige leiding, zelf gevormd 
had, maar geene positie kon verwerven, omdat men de ver- 
blindende werken van Gould boven zijne voortbrengselen 
stelde. Ik herkende terstond de buitengewone portee van 
zijn talent, en mijne eigene worsteling in vroeger jaren in- 
dachtig, haalde ik mijn’ uitgever A. Ahnz over. Wolf naar 
Leiden te laten komen, en hem zoodoende de gelegenheid 
te verschaffen vasten voet op zijne kunstenaarsloopbaan te 
krggen. De platen der jachtvogels, die hij hier voor mijn 
werk vervaardigde, zijn altijd nog het volmaaktste, wat ooit 
in deze en aanverwante takken der wetenschappelijke kunst 
gewrocht is. 
Gedurende die jaren had ik mij voor langoren tijd naar 
Dusseldorf begeven, ten einde de daar aanwezige schilder- 
school te bestudeeren. Ik vond overal, vooral ten huize van 
