( 42 ) 
van het Koninklyk lustslot »Het Loo”, op deze bijkans ge- 
heel vergeten kunst gevestigd. 
Zij was vroeger reeds het onderwerp der gesprekken ge- 
weest, die ik met een’ mijner oudste vrienden, den opper- 
houtvester en inspecteur-generaal der jacht in de Nederlanden, 
Veuster van Wulverhorst, hield. Deze, in het huis van 
zijn’ oom Baron Meerman opgevoed, en die zijne vorming 
aan diens groote bibliotheek te danken had, had zijne vol- 
strekt eigenaardige beschouwingen bewaard, en was, gerug- 
steund door eene zeldzame gave, zoo diep in het wezen van 
alle menschelpke kennis doorgedrongen, dat hij, ook buiten 
zijn vak, hetwelk hij met duitsche grondigheid kende, in 
elke andere betrekking zeker een man van beteekenis zoude 
geworden zpn, indien hp er niet de voorkeur aan gegeven 
had, om, door de vrije natuur omringd, het menschelijk 
leven van verre te bestudeeren, ten einde zijn’ bijtenden spot 
en ontkennenden geest, in een geheel Mephistophelisch ka- 
rakter, den vrijfjn loop te kunnen laten *). Onze gemeen- 
schappelijke jachten werden gekruid met allerlei, trouwens 
zeer onschuldig bedoelde, prijzende of lakende gesprekken 
over het recht en onrecht, dat op het veld der wetenschap 
gepleegd wordt. Op zijn verzoek publiceerde ik in 1854 
eene schets daarvan in het Jaarboekje van den Amsterdam- 
schen dierentuin onder den titel //De wolf onder de scha- 
pen”, met den hamer uit mijn wapen als onderteekening. 
Maar het stukje werd niet of verkeerd begrepen, zelfs door 
diegenen, die er den sleutel van bezaten, en dit lot viel ook 
soortgelijke later volgende brochures ten deel. 
Met het oog op het Schillersche gezegde: //die Welt ist 
volkommen überall, wo der Mensch nicht hinkommt mit 
seiner Qual”, had mijn vriend in eene eenzame duinstreek 
eene kraaienhut laten bouwen en hij gevoelde zich daar, 
evenals ik, zoo gelukkig, dat hij eens in zekere richting, waar 
*) In de 7/Wolf onder de Schapen” heeft mijn vader zijn’ vriend 
Verster breedvoerig geschetst. 
