( 40 ) 
de familie Mblchiou gastvry opgenomen en overal op de 
feestelpkste wijze onthaald werd, zoodat zij nog in later 
leeftpd met de grootste opgewondenheid over het deensche 
volk sprak. Yan daar reisde zij over Berlpn en Leipzig 
naar Altenburg, waar zij tot Augustus 1836 bij de ouders 
van haar aanstaanden echtgenoot bleef logeeren. Zij sprak 
dan ook duitsch, fransch en engelsch met de meeste gemak- 
kelpkheid, vervaardigde zelve tooneelstukjes, die wij, hare 
kinderen, op eene poppenkomedie vertoonden, of ze zelven 
speelden, .zong zeer goed en speelde goed piano. Zoolang 
zij leefde was zij niet alleen de goede genius mijns vaders, 
maar door haar tact om menschen te ontvangen heeft zp 
niet weinig bijgedragen tot den europeeschen roep van ge- 
zelligheid, dien het bescheidene huis mpn vaders op de Vliet 
genoot en waar, in den loop der jaren, al wat naam in 
Europa had een langer of korter bezoek placht te brengen. 
Gedurende den loop van den zomer van 1836 begaf mijn 
vader zich naar München, nadat hij geregeld des zomers 
reeds vroeger reizen naar Zwitserland, Parijs en Berlijn had 
gemaakt. Omtrent München schrijft myu vader in zijne 
autobiographie : »Een langer verblijf in laatstgenoemde stad 
werd aan de kunst, hoofdzakelijk de bouwkunde, gewijd.” 
»Voor eene der grootere reizen” zegt Schlegel verder, had 
zich een fijn en beschaafd man, tevens een kundig kenner der 
muziek. Baron Hüysen van Katïendijke, bij mij aangesloten. 
Wij waren reeds in het veld vrienden geworden, en nadat 
de veldtocht geëindigd was, deelde ik eene poos lang zijne 
kamers met hem. Hij was een man vrij van vooroordeelen, 
maar zeer gesloten, van helder inzicht, groote matigheid en 
streng ordelievend, en met wien ik tot aan zijn’ ongelukkigen 
dood eene voortdurende vriendschap onderhield. Ik maakte 
weldra kennis met zijn’ vader, den toenmaligen Hof-inten- 
dant en lateren Minister van Buitenlandsche Zaken, die 
zich door het oprichten der voortreffelijke hofkapel zoo ver- 
dienstelyk gemaakt heeft, en sloot ook een’ nauweren vriend- 
schapsband met den jongeren broeder van myn’ vriend, den 
