( 39 ) 
Hadden gehad, en waarvan sommigen zelfs hinderlgk of ver- 
derfelijk geageerd zouden hebben, indien zij niet eene gestrenge 
terechtwijzing van mg hadden ondervonden. S. Müller’s ge- 
ographische en ethnographische werken zgn buitendien van 
hoog gewicht ; hij gaf ons voor het eerst een getrouw beeld 
van den Dajakker en bewoner van de binnenlanden, alsook 
van de kust van Nieuw-Guinea, en leerde ons, wat wij trou- 
wens reeds aan den hier levenden Dajak opgemerkt hadden, 
dat dit volk met de bewoners van Celebes zich aan den po- 
lynesischen stam aansluit. 
Ik moet hier de autobiographie mijns vaders een oogenblik 
afbreken, om eenige gebeurtenissen uit zijn bijzonder leven 
op te halen, die hij daarin niet vermeld heeft *). 
Reeds in het jaar 1831 had hij kennis gemaakt met mg ne 
latere moeder Coenblia Bdddingh’, de dochter van een’ 
predikant aan de Kaag, die destijds met hare moeder op de 
Papegracht woonde. Zij waren in zekeren zin buren, daar 
mijn vader destijds ook op de Papegracht woonde, en haar 
Huis dagelijks voorbij moest als hij naar het Museum ging. 
Het was een lang engagement, en mijn vader besteedde 
Hieu tijd met de opleiding en vorming zijner aanstaande, 
die niet in de gelegenheid was geweest eene meer dan mid- 
delmatige opvoeding te genieten. Hij leerde haar niet alléén 
vreemde talen, muziek en teekenen, maar wgdde haar in, 
alle natuurwetenschappen in, waarin zg weldra zoo thuis 
werd, dat zij later aan de geleerde gesprekken, die ten huize 
baars mans plaats Hadden, met gemak deel nemen kon. In 
den herfst van het jaar 1835 liet hij haar eene reis naar 
Kopenhagen maken, waar zij gedurende twee maanden bij 
*) Zijne autobiographie moest tot inleiding van zijn postliuum 
werk „Porschungen in den Gebieten der Land- und Völkerkunde, der 
Geschichte und Naturgeschichte” dienen, en bevat daarom alleen de 
geschiedenis zijner wetenschappelijke ontwikkeling en loopbaan. 
