( 30 ) 
ik privaatles in de nederlandsche taal en hoogere mathesis. 
In het laatste vak werd ik nooit t’huis, wel is waar, zooals 
nog onlangs mpn leermeester tot mij zeide: //omdat ik niet 
wilde”, maar ik betwpfel dit oordeel. Ik gaf dit vak dan 
ook, na verscheidene jaren er in gewerkt te hebben, op, te- 
vreden een begrip daarvan gekregen en eene strenge methode 
daardoor verworven te hebben. Ik beoefende des te vlijtiger 
philologie met een mijner geleerde vrienden, Dr. Vermeer, 
die later naar Amerika verhuisde, waar hij nog leeft. Hij 
wpdde mij voornamelijk in Cicero en Liviüs in, die ik voor 
Caesar en Horatiüs eenigszins verwaarloosd had. Daarom 
legde hij mij voor de aardigheid eiken avond de trouwens 
aangename straf op, een latijnsch brie^e in den stijl van 
Cicero te schrijven * *). 
Gedurende het college over chemie was mijn oog gevallen 
op een’ jongen, aandachtigen toehoorder, wieus gelaat even- 
zeer den denker als den goedmoedige verried. Hij scheen geene 
kennissen te hebben en bleef ten gevolge zijner bescheidenheid 
geheel onopgemerkt, ja werd zelfs min of meer op den ach- 
tergrond geschoven. Ik maakte kennis met hem, vernam dat 
Scripsi haec, ut qualis sit, quem inde a multis annis amicum colo 
et diligo, Schlegelius, plures intelligant, turn ut eum sibi commenda- 
tum habeant, qui auctoritate, consilio, gratio, auxilio prodesse Sohle- 
gelio possint; omues denique, quibus physioarum, artium etlitterarum 
studia curae cordique sint. 
d. Lugd. Bat. m. Januar. MDCCCXXXII, 
*) De naturalist is er trouwens met de oude talen slecht aan toe, 
want slechts zelden komt hem in zijti vak, behalve bij geschiedkundige 
nasporingen, een latijnsch of grieksch boek in handen, en als dit ge- 
beurt, merkt hij spoedig dat veel, vooral in het Grieksch, hem vreemd 
geworden is Ondertusschen geven de Ouden altijd troost wanneer 
men, mismoedig over zoovele moderne onverteerbare produkten, ze ter 
hand neemt. Ik denk daarbij steeds, hoewel in andere toepassing, 
aan den schilder David, die op Napoleon’s vraag waarom hij de 
sohildeiijtentoonstelling verliet, antwoordde; „,Ie vais me débarbouiller 
des modernes chez les anciens”. 
