( 24 ) 
WAEDT, die eenige jaren vroeger van zyne wetenschappelijke 
reizen uit Indië was teruggekeerd : iemand, die eene verwon- 
derlijke en omvattende kennis in zich vereenigde, en, wat 
meer zeggen wil, een der voortrelfelijkste menschen was. 
H. Boie, als mensch niet minder uitmuntend, legde toen 
de laatste hand aan zijne Erpétologie de Java. De beroemde 
botanicus Blume liet mij, hoewel iets later, menigen blik 
in de schatten der Javaansche flora werpen, en het strekte 
mij tot een genoegen, hem door het vervaardigen der platen 
voor de Anatomie der Brugmansia, aan welke zijn teekenaar 
vergeefsche pogingen had besteed, van nut te zijn. Macklot, 
de osteoloog, mineraloog en physicus, wekte belangstelling 
door zijn haast dolzinnigen reuzengeest en zijne herculische 
kracht. De latere hoogleeraar Xatjp, die mij in zekeren zin 
zijne plaats hier afstond, boeide mij door zpn’ eigenaardigen 
geest en zijn’ buitengewonen aanleg voor het teekenen en 
de praktische werkzaamheden. Met Fischer, den schrijver 
der » Synopsis Mammalium,” begon ik langzamerhand samen- 
werking voor te bereiden. In Salomon Muller leerde ik 
een’ even zoo uitnemenden als waarheidslievenden waarnemer 
kennen. 
Cantraine, later hoogleeraar aan de hoogeschool te Gent, 
betooverde mij door zijn’ echt franschen geest; en de bemin- 
nenswaardige tan Oort, een allercharmantst en welopgevoed 
jong mensch, teekenaar bij het Museum, zorgde voor aan- 
gename conversatie gedurende onzen vrijen tijd. 
Temminck, een ervaren man der wereld en hoveling, wist 
zijn personeel met handigheid, een’ scherpen blik, en zonder 
dralen te kiezen. Hoewel het fransche element bij hem 
overheerschend was, en hij de Franschen zijne meesters placht 
te noemen, was hij toch op duitsche leest geschoeid ; hij had 
lang bij Meyer en Oefenbach vertoefd om de duitsche vogels 
te bestudeeren, en hij gaf de voorkeur aan het karakter der 
duitschers en der duitsche vrouwen boven dat der Franschen, 
en zag zich het liefst door Duitschers omgeven. Hij had, 
bij de stichting van het Museum, H. Kuhl tot zich geroepen 
