( 19 ) 
of duitsch gevoerd werd. Ja, ik werd zelfs in hunne dwepende 
vaderlandsliefde, met eene soort van feestelijke schildverhef- 
fing, tot broeder gekozen, toen zij vernamen, dat mijn over- 
grootvader, in den Oostenrijkschen successieoorlog door vorst 
Bathyani gevangen genomen zijnde, in diens dienst getreden 
was, en op zpne goederen, waar ook mijn grootvader gebo- 
ren werd, overleden was. De dagelijksche omgang met lieden 
uit eiken stand van dit merkwaardig volk, alsook het bonte 
tafereel, dat Weenen door de samenstrooming van zooveel 
andere volksstammen uit Oost-Europa en West- Azië bood, 
leverden overvloedige stof voor etbnograpbiscbe indrukken. 
In bet buis van den toenmaligen Directeur van bet Mu- 
seum, Freiberr Von Schiieiber, vond ik eene zeer vriendelijke 
ontvangst. De kring zpner familie opende voor mij een 
gedeelte van bet hofleven, voldoende om bet te doorzien en 
mij met bet wezen en de gebruiken er van vertrouwd te 
maken * *). 
Mevrouw Von Schueibeii, eene voortreffelijke en zeer be- 
minnelijke dame, was de dochter van den botanicus Jacquin, 
die ons, hoewel reeds hoogbejaard, des zomers reeds vroeg 
te 5 uren bij zijne voorlezingen in den hortus botanicus der 
Universiteit bijeenriep, en van wiens nagelaten werken zij 
de uitgaaf bewerkstelligde f). 
een met Domine in plaats van met Vir aanspraken. Woorden uit die 
taal verdwaalden soms onder andere standen, en werden dan op eene 
hoogst potsierlijke wijze gebruikt, zooals bij voorbeeld een zeker grens- 
wachter deed, die de gewone vraag: ,/Waar komt gij van daan?” met 
«unde sunt” verwisselde. 
*) Dikwerf werd hij genoodigd om bij de hofdames, die des avonds 
op het terras van het slot een luchtje schepten, verhalen te doen over 
zijne waarnemingen der natuur; eerst toen hij bemerkte, dat zij meer 
belust waren op de vergissingen in het spreken, die hij als Noord- 
duitscher onwillekeurig maakte, en wmarin het onderscheid tusschen 
het Noordduitsche //Schwanz” en het Zuidduitsche «Schweif” eene 
groote rol speelde, dan op dé kennis der natuur zelve, onttrok hij 
zich aan deze „Conversaziones”. G. -8. 
t) Ieder botanist kent de geschiedenis van de Jacquins, maar de 
2 * 
