de 2« editie van Bechstein’s Naturgeschichte Deutschlands, 
die miju Tader mij ten geschenke gaf, leidde mijne aandacht 
op de studie der ornithologie. Ik leerde vogelhuiden prae- 
pareeren, en trachtte, ten einde tijd uit te winnen, deze kunst 
tot de eenvoudigste regelen terug te brengen. Eene vogel- 
verzameling werd aangelegd, levende vogels, voornamelijk 
roofvogels, gehouden, waaronder niet alleen de Edelvalk, 
Havik en Nachtuil, maar ook de Torenvalk en de Buizerd, 
en zelfs deed Tk proeven met valkenafrichting. 
Behalve bovengenoemd hosch, de Leine, verschaften mij 
de omstreken van de stad Schmölln, waarheen ik mij ge- 
woonlijk gedurende de feestdagen en schoolvacanties begaf, 
eene tweede hoofdplaats voor mijne verzamelingen en na- 
sporingen. Deze stad ligt eenige uren van Altenburg, nabij 
het gebergte. Mijn grootvader van moeders zijde, die daar 
woonde, was landhuishoudkundige, en liet mij naar hartelust 
op de weilanden en velden en in het hosch ronddwalen. Ik 
beschouwde mij daar vrijer dan een vorst, en als ik er met 
eene ossenkar heenreed, meende ik meer te zijn dan die oude 
frankische koiiiugen, die eveneens zoo reden, omdat ik bo- 
vendien een gelukkig mensch was. 
De aldaar gevestigde houtvester Gbutiibk, een man in de 
school van Bbchstbin gevormd, nam mij als scholier onder 
zijne hoede mede. Hij leerde mij de edele jacht naar alle 
regelen der kunst. Eerst nadat ik geleerd had eekhorentjes, 
konijnen en hazen met de kogelbuks zeker te trefien, mocht 
ik een met hagel geladen geweer dragen. Hij verstond de 
kunst van vogels te praepareeren grondig, en was een on- 
gemeen geoefend schutter. Neel aantrekkelijkheid in die 
plaats had ook voor mij een glasblazer, die wel is waar zijn 
handwerk met talent uitoefende, maar alléén om daarmede 
den kost te verdienen. Zijn geheel bestaan ging eigenlijk 
in twee dingen op; vogelvangst en jacht op groot wild. 
Zijn huisje lag buiten de stad, aan de glooiing van eene 
terrasvormige hoogte. Daar bevonden zich alle denkbare 
gereedschappen tot de vogelvangst. In het hosch had hij 
