Doch laten wij thans het woord aan Hermann zelven, in 
wiens nalatenschap ik eene door hem zelven in het Duitsch 
geschreven biographie vond, waarvan ik de Nederlandsche 
vertaling hieronder geef: 
Mijne levensbeschrpving, die ik trouwens als lid der Aca- 
demie niet ontgaan kan, had ik gaarne aan anderen over- 
gelaten, indien niet zooveel van mijne daden in vergetelheid 
begraven waren. Het is wel is waar een stuitend gevoel, 
zichzelven op den voorgrond te moeten plaatsen, of zelftoe- 
gezwaaiden lof te moeten verkondigen, maar als ik het laatste 
gedaan heb, is dit met geen ander doel dan den boozen te 
leeren, hoe de goeden over mij gedacht hebben. 
Ik ben den 10'^®“ Juni 1804 in Altenburg geboren. Mijn 
vader had eene zaak onder den naam van Fabriek van mes- 
sing-gietwaren. Hij was een gemoodelijk, maar gestreng man, 
van oudduitsch »Scbrot und Kom”, van eene beproefde eer- 
lijkheid, goede schoolvorming, met algemeene kundigheden 
toegerust, en die zich zijn geheele lange leven door met de 
meest verschillende wetenschappen bezig hield. Vrij van alle 
partijzucht, werd hij herhaaldelijk tot scheidsrechter gekozen; 
zelfs werd dikwijls zpn raad in de hoogste aangelegenheden 
gevraagd. Hij was eere-assessor bij het Vredegerecht, en 
werd in het jaar 1815 tot bevelhebber van den landstorm 
benoemd. Zijne lievelingsstudiën waren Philosophie, voorua- 
melpk die van Kaut, Entomologie en de fransche taal. Hij 
werkte vooral bezielend bij de stichting van wetenschappe- 
lijke vereenigingen, waarvan de leden gewoonlijk ten zpnent 
vergaderden; en toen de »Naturforschende Gesellschaft des 
Osterlandes” gesticht werd, nam hp het ambt van conser- 
vator der verzamelingen op zich. 
Hij wijdde zich met hart en ziel aan mijne opvoeding, 
waarvan het systeem hoofdzakelijk gebaseerd was op dat, 
hetwelk Feedeuik Willem I van Pruisen voor zijn’ zoon 
Frederik den II®“ ontworpen had. De mildste bepalingen 
daarvan waren: het geheele jaar door op slag van 5 uur 
1 * 
