(2ï) 
j at ^ roo P» ryft overendc , en kieft de ruime lucht 
n P aats van d’aarde , en volgt de zon na met zyn vlucht * 
everft met gout , en geel , en zwart , en karmozynen , 
^ aar al de verwen van de fchilders voor verdwynen. 
Uit dit gediert , fchoon ftom en fpraakloos , leert een menfch, 
ooral een Chriften , zoo hy anders naar den wenfch 
ich van t heilig bladt , zyn oude en booze fchennis 
erlaaten , met de kracht van ingekroope wennis , 
De huit afleggen van zyn quaê genegentheên ; 
Dan pronkt hy met een naam , gedrukt in hout noch fteen , 
aai t nieuwe fchepzel voert Godts goetheit in zyn wapen» 
Met eenen nieuwen naam, als naar Godts beelt herfchapen. 
Dit is zyn hooftwerk, hem zoo hoog en dier belaft, 
Dit koft hem arbeit , hier is fmert , hier pyn aan vaft. 
an ftjgt hy naar om hoog , verfiert met nieuwe verven , 
ezit den hemel zelf , al jaaren voor zyn fterven , 
erfmaadt deeze aarde , en leert naar beter dingen ftaan , 
ötaat pal en onverwrikt , als alles moet vergaan } 
Als ’t aardtfche lichaam, naar zyn hemelfch , fchoon verandert , 
^ich opontboden vint by Jefus gloriftandert : 
Zeg dan wel dubbel dank , ó vreemdeling en vrint , 
P p U N T, en zyn Beminde , als gy dees wondren vindt , 
n anktze beide , die , door yver , nooit te fluiten, 
n zoo veel ordere u , dien fchoonen fchat ontfluicen : 
Verhaalt dit V ry in ’t een of ’t ander Koninkryk : 
icr oos atuur , in Godt } haar voogt , een veilge wyk , 
Zoo bot als boos vergeefs door ’t onverftant befprongen : 
et kleenfte fchepfel fpreekt , niet min dan Engletongen, 
Befchout en leert , door al dees wondren der Natuur , 
Godt vreezen 3 bidden , en dankzeggen , uur op uur. 
JOHANNES BRANDT. 
