34 
lingen gesplitst, waarvan echter de afscheiding naauwelijks 
merkbaar is; de eene noemt men de niet-metaalaardige , de. 
andere metalen Onder de brandbare, niet-metaalaardige rang- 
schikt men de koolstof ( 1 1 6) , de zwavel (119), de phosphor 
(122) en andere stoffen, welke men als eenvoudige aanmerkt, 
en uit eenige zamenstellingen verkrijgt , zoo als liet borium 
(123) , chloriura (124), het jodium (of de kelpstof) (125). De 
metaalaardige ligchamen of de metalen (126) zijn veel talrij- 
ker; slechts eenige hiervan komen zuiver in den eenvoudigen 
staat voor; deze noemt m en natuurlijke of ruwe. De meesten 
zijn verzuurstoft of verbrand , en de zuurstof moet hun worden 
onttrokken; anderen zijn verbonden, hetzij onderling, waar 
zij metaaltcreenigingcn (alliages , amalgamc.s') vormen, hetzij 
met andere zelfstandigheden, die hen verertsen (129) of hun 
een geheel ander aanzien geven dan het metaal, hetwelk zij 
bevatten. De scheikunde telt tegenwoordig meer dan veertig 
metalen; echter kunnen de natuurkundigen, tenware zij zich 
niet scheikundige onderzoekingen bezig hielden, er naauwelijks 
de helft van aantoonen. Uit dien hoofde zullen wij verschei- 
dene tot de klasse der verbrande terug brengen , dewijl zij 
tevens inderdaad, wat de natuurlijke geschiedenis betreft , 
slechts in dien laatsten staat , en die hun gewoon is , belang 
inboezemen 
79 . 
De verbrande of alle met zuurstof verbonden , of onderling 
twee aan twee vereenigde ligchamen zijn de loogen ( 1 58) , de 
aardsoorten (159), de oxiden ( 1 60) eu de zuren ( 1 6 1 ) ; zoo- 
danige, die na hunne verbranding zijn zamengesield, of de drie 
en viervuldige verbindingen , d i die uit drie of vier hoofd- 
stoffen bestaan, noemt men zouten ( 1 88) , steenen ( 1 94) en 
rotsen (205) Na deze verdeeling der delfstoffen blijft nog eene 
derde klasse van ligchamen ter onderzoek over, die der ver- 
steeningen namelijk, of overblijfsels van bewerktuigde ligcha- 
men , vóór zeer oude tijden in de aardlagen (214) bedolven. 
Eindelijk zullen wij, om de geschiedenis der delfstoffen, te 
besluiten, in het algemeen opgeven, wat de waarnemingen 
hebben geleerd omtrent de rigting van verschillende aardla- 
gen, de verschijnselen, die te weeg gebragt worden door de 
betrekkelijke ligging der groote aardmassen, hetgeen een ge- 
deelte uitmaakt van de geognosia of geologie (223) ( aardkunde ) 
80 . 
Nevensstaande tafel stelt de verdeeling voor van bet onbe- 
werktuigde rijk, in die orde, waarin wij dat zullen nagaan. 
