14 
wetenschap uit. Deze vereenigingen wordeu in elk der zamen- 
gestelde ligchamen begunstigd of verhinderd door eeue menigte 
omstandigheden , welke wij later zullen opgeven. 
31 . 
Na de verschijnselen der aantrekkings-kracht , die eenen 
zoo merkbaren invloed op het bestaan der ligchamen uitoe- 
fent, is eene van die algemeene eigenschappen, die de op- 
merkzaamheid der natuuronderzoekers vereischen, de om- 
standigheid, waardoor de ligchamen eene plaats beslaan in 
de ruimte , zonder zich daar buiten uit te strekken ; dit 
noemt men uitgebreidheid Om een zuiver begrip van de 
uitgebreidheid te hebben, moet men weten, dat alle stof 
geneigd is , de plaats te behouden welke zij bekleedt en 
derhalve alle andere afsluit, tenzij zij hiertoe door eene magt 
van buiten wordt genoodzaakt ; deze tweede hoedanigheid , 
afhangende van de uitgebreidheid, noemt me n ondoordring- 
baarheid, 
32 . 
Men kap van de ligchamen de punten afmeten , waarmede 
zij van buiten in de plaats, welke zij beslaan , eindigen, en die 
men dus waarneemt zonder in hun inwendige in te dringen. 
Deze grenzen noemt men hunne oppervlakte. De schikking 
en grootte der onderscheidene vlakken , die een ligchaam 
begrenzen, geven bet denkbeeld van zijnen vorm of gedaante. 
33 . 
Een ligchaam, dus begrensd of van eene bepaalde uitgebreid- 
heid zijnde, stelt men , dat drie afmetingen heeft, lengte , 
breedte en diepte, welke laatste men ook dikte of hoogte 
noemt, waardoor dus een ligchaam eene grootte, dikte, in 
e'e'p woord, omvang heeft, welken men kan afmeten. De be- 
trekking , die tusschen omvang en gewigt bestaat , of de 
verhouding van de hoeveelheid deeltjes , in eene gegeven uit- 
gebreidheid besloten, noemt men digtheid. Een ligchaam bezit 
zoo veel te meer digtheid, of is zoo veel te digter, als met 
betrekking tot eene gegeven ep bejiaalde hoeveelheid over- 
gehaald water b. v. , deszelfs massa of geheele som zijner 
deden meerder in gewigt is (25) 
34 . 
Dewijl de ligchamen zijn zamengesteld uit grondstoffen, 
welke men scheiden kan, zoo zegt men hierom, dal zij deel- 
baar 7.]\n Deze deelbaarheid kan door de gedachte tot in het on- 
