73 
üe nickel is zeer iuoeijelijk te verkrijgen ; men vindt hem in 
de natuur als oxide met ijzer en arsenik verbonden ; de schei- 
kundigen , die hem onderzocht hebben , hebben er eene wit 
grijze kleur , overeenkomende met die van ijzer , aan gevon- 
den, Even als dit laatste is hij magnetisch. Het is bewezen, 
dat hij in de lucht- of dondersteenen aanwezig is. Het tellu- 
rium is nog minder bekend. Men heeft ’t in het goud en 
zilver, dat uit de mijnen van Transylvanië komt, vereenigd 
gevonden. Het is blaanwachtig wit , breekbaar en bladvormig. 
Het titanium vindt men als een rood oxide, met ijzer, 
silicium en andere metalen in de roode schorl van Hongarije 
verbonden. Het uranium, cerium, Umgsteen (een zware steen, 
die schelin, naar Scheele genoemd is), het columbium en mo- 
lybdenium zijn van geene nuttigheid en ter naauwernood 
van de delfstof- en scheikundigen gekend. Het chromium is 
van meer belang, dewijl het zeer schoone kleuren voor 
ie verglazen oplevert; het is voor het eerst gevonden in 
eene erts , welke men rood lood van Siberië noemde ; men 
kent het slechts in den staat van oxide , die zeer schoone 
groene verwen geeft, voornamelijk die van de kunst-smaragd, 
en vooral schakeringen van donker olijfgroen , wanneer het 
door de werking van eene hevige hitte aan het verglaassel 
van porselein vasthecht. Het kunstig chromas plumbi geeft 
eene schoone gele kleur, als die van tijdeloozen ; men verkrijgt 
ie chromium- oxide , door, in een daartoe geschikt toestel, 
cnomas ferri en nitras potassae aan een hevig vuur bloot 
s e en. Er wordt dan chromas potassae gevormd, hetwelk 
, oor verscheiden zouten , waarvan de bases meer ver- 
w antschap met de potasch hebben, ontleedt. 
151. 
De vier volgende metalen, zink, tin, ijzer en bruin- 
s een, zijn de meest oxideerbare, en ontleden het water bij 
j‘ e warmtegraden, maar vooral bij eene zeer sterke hitte, 
oor . het een gedeelte van zijn zuurstof te ontnemen. Het 
zink is blaauwacbtig wit; het kan tot platen worden gerekt; 
zijn weefsel schijnt voortgebragt te worden door de vereeni- 
den* Van ^ ai ^ en > die, zoo men ze verhit, van elkander schei- 
lnchf 611 Z6 L- r verwr ‘jf^ aar worden; buiten aanraking van de 
, ver hit wordende, heft het zich in dampen op en kan 
en ov ®rgehaald; maar in den dampkring brandt het met 
eene zeer heldere witte vlam en vormt zich, op bet oogenblik, 
a ie smelt, tot dampen en als wollige vlokken. Men vindt 
het in de natuur als oxide in verbinding met silicium, en 
noem iet alsdan halamijn of kalamijnsteen. Met zwavel ver- 
