84 
worden , waarin zij van de aarden verschillen , en geene der 
eigenschappen van de zuren noch der loogzouten bezitten. 
Men zoude ze, even als de scheikundigen doen, kunnen 
onderscheiden in oxiden van eenvoudige niet metaalaardige 
ligchamen en metaal-oxiden 5 niaar de meeste der eersten 
behooren in de scheikunde te huis, daar zij in dien vorm 
niet verblijven, zoo als de oxiden van stikstof, koolstof, 
phosphor, enz,; met het waterstofgas-oxide , dat het water 
vormt is het anders gelegen. De metaal-oxiden hebben wij 
reeds , ten minste bij naam , meest allen bij de metalen-zelve 
opgegeven , dewijl deze ér gewoonlijk van voortkomen , wes- 
halve wij er niet verder over zullen handelen. 
172. 
Het water, dat, gelijk wij aantoonden (110), als water- 
stof oxide moet worden aangemerkt , en niet als hoofdstof of 
eenvoudig ligchaam, is eene zelfstandigheid, die in de natuur 
zeer overvloedig voortkomt in de drie toestanden: 1°. van veer- 
krachtige vloeistof , of dampen in de lucht , de wolken en de 
nevelen ; 2°. van drupvormige vloeistof in de zeeën , meren , 
stroomen , rivieren, beken en bronnen; 3°. van vast ligchaam 
in den vorm van rijp of ijzel , sneeuw , hagel en ijs. In alle 
levende of bewerktuigde wezens wordt het gevonden, en dient 
bepaaldelijk tot hunne ontwikkeling; het maakt een zamen- 
stellend deel uit van vele mineralen. Zuiver zijnde is het water 
bij den gewonen warmtegraad van den dampkring een kleur- 
looze, doorschijnende, smaak- en geurlooze , weinig zamen- 
drukbare , veerkrachtige vloeistof , die het geluid of liever 
de trillingen der ligchamen voortplant , en aan eene groote 
menigte vaste ligchamen aanhangt door ze nat te maken. 
173. 
Het water lost, op onderscheiden warmtegraden , een groot 
aantal zelfstandigheden op , maar wanneer het verdampt of 
zoo het wordt overgehaald , neemt het de opgeloste stoffen , 
die vlugtig zijn, niet met zich mede. Op deze wijze verkrijgt 
men kunstmatig zuiver water , voor de scheikundige, bewer- 
kingen geschikt; men noemt het overgehaald water ; in dezen 
toestand is het van lucht beroofd en niet tot drank geschikt. 
Men heeft gemeend, door deze natuurlijke vervlugtiging van 
het water in den dampkring te kunnen verklaren, hoe dat 
van de zee, na in niet zoute dampen te zijn opgeheven, 
weder als regen konde neervallen , met de eigenschappen van 
eene smaaklooze vloeistof. Het regenwater is het zuiverste; het 
gaat alles weder tot de zeeën of meren terug, naar gelang 
van de helling des aardbodems. 
