110 
uit bijna dezelfde delfstoffen, in nagenoeg bestendig dezelfde 
orde onderling vereenigd. Deze groote niassen zijn door de 
aardkundigen beddingen genoemd , en zij hebben er vier 
hoofdsoorten van onderscheiden , waaraan zij verschillende 
namen hebben gegeven , te weten: 1” oorspronkelijke of pri- 
mordiaal-beddingen , die uit gelijksoortige rotssteenen bestaan , 
of niet met stukken van andere rotssteenen vermengd , en over- 
blijfselen van bewerktuigde ligchamen zijn ; 2°. de beddingen 
van den tweeden rang , die ook nog tusschen- en overgangs • 
beddingen genoemd zijn , in wier massa men ongelijksoortige 
rotssteenen ziet, hetzij hoekig, afgerond, vereenigd of opeen 
gehoopt en somtijds versteeningen , maar waarvan volstrekt 
geene wedergaden gevonden worden ; 3°. vlocdbeddingen , die 
meer oppervlakkig liggen , en haren oorsprong verschuldigd 
zijn aan de werking van het water, dat hen heeft verplaatst, 
verdeeld, gemengd en elders gebragt, waarom ze ook dus 
zijn genoemd geworden ; tot de 4*. eindelijk brengt men die 
klaarblijkelijk aan de werking van onderaardscbe vuren zijn 
blootgesteld geweest , die er het zamenstel verschillend van 
hebben gewijzigd, door er stukken van andere delfstoffen 
bij te mengen, hetzij innig door eene soort van smelting , 
hetzij door ze in een week of vloeibaar deeg van rots- of 
kristalstukken van onderscheiden natuur te wikkelen , waar- 
om ze vulkanische beddingen zijn genoemd (228). De natuur- 
onderzoekers hebben gemeend de oorspronkelijke beddingen 
in de volgende orde , naar hare vooronderstelde oudheid , 
te moeten schikken : de zuivere graniet , en die aders met 
porphier, gneis en micaschilfers gemengd vertoonen , d. i. 
rotssteenen met meer of min zuivere leisteenen gemengd; 
maar bij deze verdeeling hebben die beddingen te groote 
overeenkomst met die van de tweede vorming. Het aanwezen 
van mika of van talk gaat echter vrij bestendig het verschij- 
nen van kwarts- of oorspronkelijke kalkrotsen voor. 
225 . 
Meest alle oorspronkelijke beddingen vormen zeer harde 
rotsen , die voornamelijk uit gekristalliseerde veldspath en 
kwarts bestaan. Zij vormen de hoogste bergen ; men vindt 
ze ook in de uiterste diepten der aarde. Tot de rij der 
oorspronkelijke beddingen behooren, zoo als wij gezien 
hebben, de graniet, de gneis, zoodanige, waarin de mika 
in groote hoeveelheid aanwezig is , waarin ze leisohilferachtig 
wordt, en daarom ook mikaschilfers genoemd. Vervolgens 
de porphier , die een hoornrotssteen is, uit eene soort van 
gekleurd deeg of tras zamengesteld , waarin men witte of 
