124 
door maren dringen en door slooten gaan, om er in te komen. 
Eindelijk heeft men bevonden, dat wortels, met hunne meest 
buigbare gedeelten bloot gelegd , op e'e'nen dag een halven 
kring om zich-zelve beschreven , teneinde een stuk nat gemaakt 
linnen of spons, dat zachtkens van plaats veranderd werd, 
te volgen. 
257. 
In bet algemeen heet dat gedeelte van de plant, van welken 
aard ook haar zamenweefsel zij , dat boven den wortel is , 
hals of leven sknoop (collum , nodus vitalis) ; het is een soort 
van middenpunt, tusscben het gedeelte, dat altoos tracht te 
stijgen , en den wortel , die naar beneden schiet. Het zich in 
de lacht bevindende gedeelte van de plant, dat de bladen 
draagt, zich altijd regtstandig poogt te verheffen en steng 
wordt genaamd, schijnt ook met het opslorpend vermogen 
bedeeld te zijn, ten minste op eenige plaatsen. Maar alvorens 
de wijze, waarop die verrigting in de lucht geschiedt, op te 
geven, zal bet noodig zijn, den bouw van de steng in het 
grootste aantal gewassen te beschouwen. 
258. 
Men noemt opperhuid , (epidermis , cuticula) het dunne 
vlies, dat de oppervlakte van alle deelen eener plant overdekt, 
zoo als eene Jaag vernis zoude doen. Zij schijnt te zijn voort- 
gebragt door het uitdroogen van de uitwendige deelen van het 
gewas, die zich in de lucht bevinden; want de planten, die 
onder het water leveu, bezitten geene opperhuid. Onder de 
opperhuid vindt men eene verschillend gekleurde , meestal 
groene zelfstandigheid, welke men kleurstof heeft genoemd, 
omdat zij de kleur geeft aan de bladen en bloemen. Men heeft 
voorgesteld, haar klezirscltje (chromule) te noemen; zij is ge* 
woonlijk in een soort van netachtig weefsel vervat, dat uit 
zeer losse vezels bestaat, maar die naar het midden van den 
stam toe digter bijeen geplaatst zijn , om hetgeen de schors of 
schorslagen ( cortex ) genoemd wordt, zamen te stellen. 
259. 
Deze schors is naar de binnenzijde van een losser weefsel; 
soms maakt zij zich plaatsgewijs los, gelijk de bladen van 
een boek, waarom men dan ook aan dit gedeelte, zijnde de 
bast , den Latijnschen naam van liber (boek) gegeven heeft. 
Men heeft gezegd , dat deze bast door zijne verdere ontwikke- 
ling in hout of houlligchaam overging , dat eerst zacht, niet zeer 
vast en minder donker van kleur is, en spint (alburnum) 
genaamd wordt. Soms wordt dit weefsel, zoo als men het in 
