128 
den noemt , die in het binnenste van den knop op zeer ver- 
schillende wijzen , naar gelang der soorten , om zich-zelve 
gerold, of over zich-zelve geplooid waren. 
266 . 
Bijna alle bladen zijn zamengesteld uit een bladschijf 
en een bladsteel. De schijf is gewoonlijk zoodanig, dat de 
eene oppervlakte er van naar boven, de andere naar be- 
neden is gekeerd. De bovenste oppervlakte is gewoonlijk 
glad en harder, de onderste lichter van kleur en soms 
behaard en zachter. Dikwijls ziet men op de ondervlakte 
nerven, die van den bladsteel uitkomen en door zich te 
verdeelen tosschen zich kleine mazen laten , waarin de 
groene kleurstof in groote hoeveelheid wordt afgezet. Nu 
eens loopen die nerven evenwijdig, dan weder zijn zij 
getakt. De opperhuid der bladen is van eene groote me- 
nigte poren doorboord, voornamelijk aan de ondervlakte, 
ten minste bij de planten, die in de lucht leven. Onder het 
mikroskoop schijnen de meesten eirond ; men beschouwt ze 
als openingen , bestemd ter uitademing van de planten en 
misschien om de opslorping gemakkelijk te maken. 
267 . 
De bladen der planten verschillen onderling veel: men 
heeft hunne bijzondere vormen nagegaan en daaraan ver- 
schillende namen gegeven, teneinde door een enkel woord 
de hoedanigheden uiüedrukken , waarvan men zich bediend 
beeft, om de kenmerken der soorten aan te toonen Zoo zijn er 
b. v. , die zoodanig met de steng zijn verbonden , dat men 
ze er zonder scheuren niet van af kan nemen ; zij vallen alleen 
met den tak, die hen draagt en dikwijls zijn zij ongesteeld. 
De ongesteelde of vastziltende bladen kunnen op verschillen- 
de wijze aan de stergvastzitten ; zoo noemt men ze stengomvat- 
tende (amplexicaule) , wanneer het voetstuk de steng omvat; 
half steng-omvattend ( 'setni amplexieaule ) wanneer het voet- 
stuk zich slechts halverwege orn de steng uitbreidt; doorge- 
wassen (perfoliatum), wanneer de steng midden door het blad 
is gewassen; zamengegroeid ( connatum ), wanneer de voetstuk- 
ken van twee genovergestelde bladen vereenigd zijn ; neêr- 
loopend ( decurrens ), wanneer het voetstuk zich verlengt en 
langs de stengnaar beneden loopt; schedevormend ( vaginans ), 
wanneer het voetstuk van het blad de steng in de gedaante 
van eene buis omvat, zoo als bij de grassen. 
Er zijn gelede (articulata) , dat is zulke, die door eene 
geleding met de steng of tak verbonden zijn; deze vallen 
