156 
326 . 
Waar vele bloemen in eenen gemeenschappelijken kelk 
vereenigd zijn, hebben zij bijzondere namen verkregen; men 
noemt ze zamengegaarde of gedropte (aggregati), zoo als bij 
bet Schurftkrnid , wanneer hare bloemen allen tweeslachtig 
zijn en gescheiden meeldraden hebben ; maar wanneer de 
meeldraden door hnnne helmknopjes in een cylindervor- 
mig ligchaam vereenigd zijn , waar de stijl in het midden 
doorgaat, noemt men ze zamenge stelde (flores compositi). 
Deze laatste worden nog onderscheiden naar de vormen , 
die het gevolg zijn van de verschillende bijeenplaatsing der 
kleine, eenbladige bloempjes. Zoo noemt men ze lintbloe- 
men (ligulati s. semiflosculi;) (fig 8), gelijk bij de Latouw , 
de Paardenbloem , wanneer zij gevormd zijn uit bloemkroon- 
tjes , wier buis kort is en naar buiten in een lang , smal , 
geknot, met kleine tandjes voorzien plaatje uitloopt: schijf- 
hloemen (flores discoidei vel flosculosi) heeten zij , wanneer 
de bloemtjes allen uit trechtervormige bloemkroontjes bestaan, 
(fig. 9) , zoo als de Distel , en S traalbloemen (flores radiati) 
wanneer zij in het midden uit schijf- en aan den rand uit 
lintbloemen zijn zamengesteld (fig 10), zoo als bij de Asters , 
de Madelief. 
327 . 
Er zijn ook nog bijzondere namen gegeven aan eenige dee- 
len der bloemen, waarvan wij nog geene gelegenheid hebben 
gehad, te spreken; zoo als de vrnchtbodem (receptaculura) , 
die het middenste gedeelte uitmaakt en de zaadkorrels of 
vrucht draagt; hij is vooral bij de artisjok , de frambozen 
en de aardbeziën duidelijk Eenige bloemen bezitten deden, 
die , hoewel in vorm verschillend , evenwel meest bestemd 
zijn tot het afscheiden van zekere sappen , waarop de insek- 
ten komen azen , zoo als de honigbakjes (nectaria) , maar die 
volgens hunne onderscheiden gedaanten ook verschillende na 
men dragen; zoo noemt men ze spoor (calcar) , wanneer zij 
zich in eene soort van buis of hoorn verlengen, zoo als bij 
de Monnikskap , de Akelei , de Ridderspoor enz 
328 . 
Na das de organen te hebben aangewezen , die de jonge 
kiemen , bestemd om de soort voort te planten, bereiden, 
omhullen en beschermen, moeten wij doen zien, hoe die 
kiemen, eenmaal bevrucht zijnde, zich in stand houden en 
ontwikkelen. Meestal verwelken de van hun stuifmeel beroof- 
de meeldraden dadelijk na de bevruchting en vallen af ; 
