160 
herinneren. Van hier is eene, aan de plantenkunde eigene 
taal ontstaan , die , met behulp van een klein aantal woor- 
den , omtrent wier beteekenis men is overeengekomen , alle 
deelen van de planten en de verscheidenheden , waarvoor 
/.ij vatbaar zijn , uitdrnkt Dit is eene der afdeelingen van 
datgene, wat men de naamkennis (nomenclatura) noemt, 
en hetgeen zich bezig houdt met de namen der planten, of 
liever der hmstspraakleer (glossologia) , die de waarde der 
uitdrukkingen opgeeft, die in de wetenschap gebruikt worden, 
om de onderscheiden gedeelten der planten , haren vorm , 
haar zamenstel en gebruik aan te duiden. De eigenlijk geze:'- 
de naamkennis bestaat in de verklaring der planten zelve 
met de aangenomen namen. Zij bevat de kennis der bijzon- 
dere uitdrukkingen , met behulp waarvan iedere soort van 
plant voor den geest wordt gebragt Men heeft gemeend, 
dit gedeelte der wetenschap aan vaste regelen te moeten on- 
derwerpen, die het geheugen veel te gemoet komen. 
335 . 
Indien alle planten bijzondere namen droegen , zoude men 
nagenoeg vijftig duizend woorden behoeven, om ze aan te dui 
den, en de kruidkundigen zouden ze noodwendig in het geheu- 
gen moeten houden, om zich door den naarn de plant, en we- 
derkeerig door het gezigt of de herinnering aan de plant den 
naam voor te stellen. Men begrijpt ligtelijk , dat deze namen, 
die slechts bijkomend, of middelen ter overbrenging van de 
wetenschap zijn , reeds de grenzen van het geheugen zouden 
overschrijden: men is derhalve genoodzaakt geweest, tot een 
middel over te gaan, dat dit getal verminderde en hierin is 
men zeer goed geslaagd: 
336 . 
Men had opgemerkt, dat vele planten onderling eene me - 
nigte punten van overeenkomst hadden , hetzij in den vorm , 
en in het aantal der bloemdeelen, hetzij in Let zamenstel 
van de vrucht Men legde zich derhalve toe, om die overeen- 
komsten te herkennen; en wanneer men zich overtuigd had, 
dat een zeker aantal planten in de bevruchtings- werktuigen 
overeenkwam , beschouwde men ze als e'e'ne groep te vormen, 
en gaf er dan een geslachtsnaam aan, door een zelfstandig 
naamwoord, dewijl men zoodanige verzameling als een geslacht 
(genus) aanmerkte. 
337 . 
Dewijl dan al die planten , overeenkomende in wat de 
