198 
428. 
Cesalpinüs, een Italiaansch geneesheer, gaf', in het jaar 
1583, het eerste plantenstelsel in hellicht; hij verdeelde de 
acht honderd planten, welke hij kende, in vijftien klassen, 
hierin te werk gaande naar de schikking van de kiem en 
het zamenslel der vrucht. Morisson, een Schotseh geneesheer, 
verbeterde het een weinig, en voegde bij de beschouwing 
van de vrucht , die van den stand der plant en van den 
vorm der bloem. Rai , een Engelsch priester, gaf nagenoeg 
terzelfder tijd, in 1682 , een stelsel uit, waarin de kenmer- 
ketf uit de onderscheiden deelen van de plant zijn genomen ; 
en zoo Tournefort zich minder aan de beschouwing der 
hloemkroonen of buitenste deelen der bloemen had gehouden 
zonde het zijne minder kunstig, en dien ten gevolge meer 
natuurlijk, zijn geweest. LuvnAëus bad reeds van 1737 tot 1 75 1 
eenige aanwijzing er van gedaan, toen Adanson, een Franscb 
natuurkundige, in 1763 zijne familiën der planten, ten getale 
van acht- en- vijftig , in het licht gaf, die zestien honderd vijf- 
tien geslachten bevatten , in zoodanige orde geschikt , als hem 
het meest natuurlijk voorkwam. 
429. 
Reeds in 1759 bad BernARD de Jussieu de planten van den 
kruid-tuin van Trianon volgens een bijzonder stelsel en 
volgens de natuurlijke orde gerangschikt; doch hij had 
noch zijne beweegredenen hiertoe , noch de uitgestrekte ken- 
nis , die hem hierin geleid bad , bekend gemaakt. Gelukkig 
dat zijn neef Antoine Laurent de Jussieu, na den planten- 
tuin van Parijs, volgens dezelfde wijze, in orde gebragt 
te hebben, de grondslagen van deze rangschikking in een 
Latijusch werk openbaar maakte, dat ten titel voerde Genera 
plantarum etc (De geslachten der planten volgens natuur- 
lijke orden gerangschikt). 
430. 
Dit stelsel is door de Fransche kruidkundigen veel ver- 
beterd. Wij zullen den voortgang er van volgen bij de 
beschrijving. Vooreerst moet men weten , dat alle planten in 
deze rangschikking in natuux’lijke groepen of familiën zijn 
afgedeeld, volgens kenmerken, die uit de belangrijkste deelen 
genomen zijn, zoo als den vorm van de kiem, de schikking 
der meeldraden met betrekking tot den stamper , of de on- 
derlinge verhouding der geslachtsdeelen , eindelijk de ver- 
scheidenheden , welke het bloemdek oplevert; dat is volgens 
