227 
501 . 
De familie der kamp ERFOEL ièV of de Caprifoliaceën schijnt 
den natuurlijken oyergang te maken van de eenbloembladige 
planten tot die, wier bloemkroon uit meerdere stukken be- 
staat; het zijn, voor het meerendeel heesters met tegenover- 
gestelde, somtijds vastzittende bladen, die met scheden voorzien , 
of als doorboord zijn Hare bloemen zijn somtijds uit bloem- 
bladen zamengesteld, zoo diep gedeeld, dat zij van elkander vallen 
wanneer men ze van den kelk , die aan het vruchtbeginsel vast 
zit, scheidt, en welk laatste deel in eene bes of zaaddoos 
verandert. Deze niet zeer talrijke familie is evenwel in vier 
afdeelingen gesplist De eerste bevat de geslachten , bij welke de 
kelk van schutblaatjesis omgeven, en die eene eenbladige bloem- 
kroon en eenen stijl hebben , zoo als de Linnaea , de Kamper- 
foelie (Lonicera) , welke men in verscheiden ondergeslachten 
onderscheidt , naar gelang van het aantal beziën en dat der 
hokjes; in de tweede komen de geslachten, die met schut- 
blaadjes aan den kelk en een eenigen stijl, eene schijnbaar 
veelbladige bloemkroon hebben zoo als de Loranthus , het 
Vogellijm , de IFortelbloem (Rhisophora) ; de derde verza- 
melt de geslachten , die ook schutblaadjes en eene eenbladige 
bloemkroon, maar drie stempels hebben, zoo als de Viorne 
(Vihurnum) , de Vlier, de Hortensia, welke andere schrijvers 
onder de familie der Saxifrageën hebben gelaten (526) ; de 
vierde, eindelijk, is zamengesteld uit de geslachten , die eenen 
eenvoudigen kelk, een enkelen stijl en eene bijna veelbladige 
bloemkroon hebben, zoo als de Kornocilje (Gornus), de Klim- 
op (Hedera) (605). 
502 . 
De twee-zaadlobbige planten, met e'ën-beddige en veelbladige 
bloemen, die eene der groote afdeelingen van bet natuurlijk 
stelsel uitmaken, worden, zoo als wij gezien hebben (462), in 
drie groote orden verdeeld, volgens de inhechting der meel- 
draden boven, onder of rondom den stamper. De eerste, hoe- 
wel zij in groot aantal zijn , zijn slechts tot twee faroiliën 
gebragt, waarvan de eene zelfs slechts die geslachten bevat, 
waarbij de vruchten in eene bezie of in eene zaaddoos beslo- 
en zijn ; zoo a ] s de Araliaceën (Araliaceae) , waartoe de vol- 
gende geslachten Ar alm, Cussonia , Pana.v, Gastonia enz be- 
lmoren, alle uitheemsche planten , en wier bloemen verschei- 
den stijlen hebben. De andere familie draagt den naam van 
ochermdragenden (Umbeiliferae). 
503 . 
De scheimdiugendes hebben dezen naam bekomen van 
