236 
Therebinthaceën (Terebintaceae) (534), eindelijk de Frangu- 
laceën (Frangulaceae) (535). 
523. 
De Familie der PORTURACEëN vereenigt kruiden en struiken 
met dikwijls dikke en sappige, van steunblaadjes of oxelstan- 
dige haren voorziene bladen; hare vrucht is eene vrije, één 
of veelhokkige zaaddoos De geslachten , wier zaaddoos slechts 
eenhokkig is, zijn de Porselein , de Montia , de Riempjes 
(Gorrigiola) , d e Hardbloem (Scleranthus) , de 1'elephium. Die, 
wier vrucht veelhokkig is, zijnde Trianthema , de Limium , 
de Gisekia , Ook heeft men in de nabijheid dezer familie 
de Tamarix gebragt, die zeer fraaije heesters bevat, met 
kleine over elkander liggende bladen, en wier bloemen 
aar- of pluim vormig zijn. 
524. 
De FicoiDEeN en de CRAssuLACEën , waaraan men gewoonlijk 
den naam van vette planten geeft, hebben onderling de groot- 
ste overeenkomst door den aard der bladen, die dik en 
vlezig zijn, De eersten hebben bloemen uit een groot getal 
smalle bloemblaadjes bestaande, waardoor zij eenige gelijkvor- 
migheid met' de Cichoraceën krijgen. De vrucht bestaat uit eene 
veelhokkige zaaddoos ; eenige geslachten hebben een vrij vrucht- 
beginsel, zoo als de Reaumuria , Aizoon , Glinus; anderen 
hebben het vastgegroeid; zoo als de Mesembryanthemum , de 
Tetragonia. (620). 
525. 
De oussuLACEëN hebben minder bloembladen ; haar getal , 
even als dat van de meeldraden en vruchtbeginsels, beant- 
woordt aan de verdeelingen van den kelk; somwijlen echter 
is het dubbel. Men plaatst in deze familie de lillaea, het 
j Oikblad (Grassula) , het JSavelkruid (Cotyledon), de Rozen- 
wortel (Rhodiola), het Huislook (Sedum) , het JJakenlook (Sem- 
pervivum). 
526. 
De sAxiFRAGEeN hebben alle geene vlezige bladen : het zijn 
kruiden en heesters , waarvan het voornaamste kenmerk gelegen 
is in twee op het vruchtbeginsel voortgebragte hoorntjes, 
zijnde eigenlijk verdroogde en verharde stijltjes. Eenige ge- 
slachten hebben eene bloemkroon , wier bloembladen ge- 
