280 
bijzondere soort van Maankop, welker natuurlijke groeiplaats 
Azië en Afrika is; men noemt baar slaapwekkende Maankop 
(Papaver somniferum L.) Men kweekt deze plant iu 1' rank- 
rijk, vooral in de Noordelijke Departementen, om uit hare 
zaden eene olie van minder goede hoedanigheid , dan die der 
Olijven te trekken, en welke de Italianen bij verachtig met 
den naam van Olietta bestempeld hebben. Zij wordt voor- 
namelijk in de schilderkunst gebruikt, en dikwijls over de 
salade gegeten. De gedroogde bloembladen van de klaprozen 
Maankop (Papaver Rhoeas L.) worden in de geneeskunde 
als pijnstillend middel gebruikt De geneeskrachtige Dinven- 
keree'l (Fumaria officinalis L.) , die ten onregte tot deze fa- 
milie gebragt was, is zeer bitter en m de geneeskunde nog 
in gebruik. 
609. 
In de familie der Crüciferen (508) treft men de meeste 
nuttige deelen aan; men eet de wortelen van de Radijs (Ra- 
•nhanus sativus L.), van de rammenas ; die van de knollen oi 
rapen (Brassica rapa L.), van de Koolraap boven en onder 
den grond (Brassica congjlodes et napobrassica) ; de bladen 
van ^de meeste verscheidenheden der gewone Kool (bras- 
sica oleracea L.), zoo als die der Savoije Kool (Brassica 
oleracea sabanda) , der K ul of boeren-Kool (Brassica oleracea 
laciniata) , der Sluitkool (Brassica oleraca capitata), enz ; van 
de Zeekool (Crambe maritima L ) van de gewone Waterkers 
(Sisvmbrium Nasturtium L.); de bloemen der edele bloem- 
kool (Brassica oleracea botrytis). Men verkrijgt olie om te 
branden, waarmede men ook zeepen maakt, uit de zaden 
van de witte raap (Brassica rapa), van de Veldkoot (Brassica 
campestris L.),vau de gewone Hnttentut, van de witte Mos- 
taard (Sinapis alba L.) ; in de geneeskunde gebruikt men 
het kruid van het gewone Lepelblad (Cochlearea officinalis 
L ) van de Waterkers, en de wortelen van het Mierik Le- 
pelblad (Cochlearea armoracea L), voornamelijk tegen het 
scorbut. Wij moeten niet vergeten hier de witte Meenraket 
(Erysinum Aliaria L ) aan te halen .wiens reuk zich aan de melk 
der koeijen, die dezelve afweiden mededeelt ; noch de wonder- 
lijke hulsen des Penningkruids (Lunana) wiens celmoes (paren- 
chyma) zoo moeijelijk vernietigd kan worden, noch eindelijk de 
zeegroene stof, die het meerendeel der planten, die meer 
bijzonderlijk schijnen bestemd te zijn, om aan de oevers der 
zee te groeijen tegen , de vochtigheid beschermt. Het zaad van 
de zwarte Mostaard (Sinapis nigra L.) tot meel gebragt 
en met water vermengd, dient tot het maken van mostaard- 
