302 
derlijk op twee iiKlividuè'o van dezelfde soort, die eenslach- 
tige (unisexualia) worden genoemd ; maar in eenige klassen 
zijn de individuen mannelijk en vrouwelijk tevens; in dat 
geval moeten die dieren tot elkander komen en eene dubbe- 
le onderlinge bevruchting uitoefenen ; zij moeten wederkeerig 
tot elkander naderen , men noemt ze manwijvige (audrogynia) , 
of zij zijn van beide de geslachtsdeelen voorzien, maar voor 
bet meerendeel zonder werktuigen ter beweging en dus 
onbekwaam om tot elkaêr te komen , zij zijn zicbzelven ge- 
noeg om de soort in stand te houden , even als de planten 
en worden even als deze tweeslachtige (Hermaphrodita) ge- 
heeten. 
645. 
De individuen die afzonderlijke geslachten hebben verschil- 
len onderling : nu eens worden de nog niet ontwikkelde kie- 
men van de moeder gescheiden, meestal onder den vorm 
van eijeren, dat wil zeggen omgeven van eene meerder of 
minder harde schel , waarin de vrucht met eene zekere hoe- 
veelheid voedsel besloten is, welk laatste dienen moet ter 
eerste ontwikkeling, en tot zij genoegzame sterkte bekomen 
heeft om in hare behoefteie te voorzien ; deze dieren worden 
eijer leggende (ovipara) genoemd, dan weder bewaart bet vrou- 
welijke individu, van te voren bevrucht, de kiem binnen in 
baar , en voedt bet in een orgaan , baarmoeder (uterus) ge- 
heeten, en dat hiertoe afzonderlijk bestemd is; zij komen 
niet uit bet moederlijk ligchaam , vóór dat zij den vorm hebben 
verkregen welken zij moeten behouden De dieren die in dit 
geval verkeeren noemt men levendbarende (vivipara), 
646. 
De eijerleggende dieren leveren nog eene dubbele wijziging 
op. Sommigen verlaten ze niet vóór dat zij in hun binnenste 
zijn levend gemaakt, hunne schel is meestal hard of hoornachtig , 
en da bevruhting geschiedt gewoonlijk in de lucht; de andere, 
en hiertoe behooren de vissohen , de kikvorschen , eenige 
insekten en vele weekdieren , verlaten hunne eijeren vóór dat 
zij beviucht zijn; die eijeren worden bet eerst daar buiten 
en gewoonlijk heeft dit in het water plaats. Men merkt ook 
bij de eijerleggers twee andere belangrijke omstandigheden 
op: bij de eene worden de eijeren niet wezenlijk gelegd, zij 
gaan in het ligchaam der moeder open , die aldus bare vrnch 
ten bewaart, tot dat zij de noodige sterkte hebben bekomen , 
om in de voor hunne ontwikkeling gunstige plaatjes te worden 
