316 
altijd vier leden hebben . en er zich niet altijd als van voeten 
van bedienen , bezitten in hun naam van zoogdieren hun 
kenmerk, dewautmenjnamelijk (mammae) ,’tgeen organen zijn, 
bij de vrouwen bestemd , om een soort van vocht, melk 
genaamd, af te scheiden, en hetgeen 'teerste voedsel der jongen 
uitmaakt. Deze laat.sten w orden altijd levend geboren , na 
zich vooraf gedurende eenen bepaalden tijd in een bijzonder 
werktuig der moeder, daarom baarmoeder (uterus) genoemd, 
en door haar bloed, hetwelk zij uit eene moederkoek of net- 
werk van vaten, opzuigen, ontwikkeld te hebben. Ook bij 
de mannen vindt men sporen van deze mammen Hun ge- 
raamte is zeer volkomen en, zoowel als de spieren, ingerigt, 
voor de onderscheiden soorten van bew'egingen, welke die 
dieren op de aarde, in de lucht, in het water of aan de 
oppervlakte ervan, volgens hunne wijze van bestaan , moeten 
verrigten. Hun mond is meestal van tanden voorzien en met 
vleezige lippen bedekt. Hunne longen en bun hart zijn in eene 
bijzondere holte besloten, die door een vleezig beschot, het 
middenrif (diapbragma) van de buik is afgescheiden. Voor ’t 
overige is de bewerktuiging van het hart, de wijze waarop de 
bloedsomloop en ademhaling geschieden , gelijk aan die van 
de vogelen. (1202). 
677. 
Dit zijn de negen dierklassen , vastgesteld volgens bet on- 
derzoek van het geheel hunner bewerktuiging; want zoo men 
ieder hunner verrigtingen in het bijzonder ging beschouwen , 
zoude deze orde omgekeerd zijn, zoo als wij in het vervolg 
van dit hoofdstuk zullen doen zien. In nevensgaande tafel 
geven wij de wezenlijke kenmerken der dierklassen op, naar de 
volgorde, waarin wij ons hebben voorgesteld, ieder in het 
bijzonder na te gaan , te beginnen met de minst zamen ge- 
stelde. 
