351 
onder d»ze de Gordiut , die zoo dan en zoo lang is , dat 
hij naar witte paardenmanen gelijkt; de Bloedzuigers en 
Platvormen zijn platter. Deze laatste bezitten geen zuignapje* 
aan het einde van het ligchaam. 
751. 
De Aardwormen (Lumbricus) zijn slijmachtige, lange, rolron- 
de dieren, zamengesteld uit vliezige, zarnentrekbare ringen, 
die in twee niet verbreede einden uitloopen; hun mond be- 
zit noch voelers, noch kaken. Wanneer men ze naauwkeurig 
onderzoekt, ziet men op hunne ringen zeer korte en stijve 
haren , die voor hunne bewegingen dienen. De Aardwormen 
zijn tweeslachtig ; doch moeten evenwel paren. Alle individuen 
er van leggen eijeren. Hunne geslachtsdeelen zijn in het mid- 
den van hun ligchaam geplaatst. De paring geschiedt op 
de aarde , en gedurende den nacht. Zij voeden zich van 
overblijfselen van gewassen en vochten , die door de aarde 
dringen; zij slikken zelfs de aarde in, welke zij, vervolgens, 
na er de hun dienstige sappen uitgetrokken te hebben , weder 
uitwerpen. Zij worden alleen gebruikt bij de vischvangst , als 
aas. De vissehers stooten een paal in den grond en schudden 
die sterk, waardoor de wormen, eenen onderaardschen vijand, 
zoo als den mol , vermoedende , naar boven komen , waar- 
door derhalve een grooter aantal te gelijk bekomen wordt. 
Hoewel men aan deze dieren noch oogen , noqh ooren kan 
ontdekken , vlieden zij evenwel voor het licht en kruipen 
bij bet minste geluid in bun hol terug, 
752. 
De Bloedzuigers (Hirudo) leven in zoet water; het zijn 
lange, een weinig platte, sterk zarnentrekbare dieren, met 
eene slijmige huid, en wier beide uitersten in den Yorm van 
«ene schijt verbreed zijn; op do eene bevindt zich de mond, 
ln bet midden van de andere de aars. Het dier verandert van 
plaats met die schijven, door middel eener sterke zuiging 
▼ast te hechten. Het voedt zich met het bloed der dieren, in 
a*ier huid het, met drie scherpsnijdende tanden, eene drie- 
an e opening maakt ; vervolgens znigt het de vochten , die zich 
om er <le huid bevinden, op. Deze dieren leggen eijeren, die 
ïl *7° | i 0ra pje opgehoopt en dikwijls in een algemeen om- 
kleedsel hesloten zijn, Eenige soorten van dit geslacht worden 
in verscheiden ziekten tot plaatselijke bloed- ontlastingen aan- 
gewend. Het deel, waarop zij zuigen zullen, wordt eerst met 
