361 
dwarste bewegen; de onderkaken Lebben gewoonlijk geleede 
stukken (d) , welke men vooronderstelt, dat tot het werk- 
tuig van het gevoel behooreu ; men noemt ze voelertjes (pal- 
pi, antennulae) ; ook zijn er aaD de onderlip (hg. 6, 8, 11, 
D ? c , c,). 
773. 
De insekten, die niet kaauwen, hebben eenen zeer verschil- 
lenden mond; sommigen zuigen slechts de sappen, die zich 
vrij op de oppervlakte der ligchamen bevinden op , en zij 
zijn voorzien of van eenen vleezigen snuit (pl. III hg- 15 A.), 
bestaande uit eene zamentrekbare buis, meestal uitloopende in 
eene schijf (ibid B, zoo als bij de gewone huisvheg), die als 
kopglas werkt; of wel , zij hebben eene uit twee of meerdere 
plaatjes bestaande tong, die nu eens regt is , dan weder spi- 
raalswijs op zich-zelve gerold, zoo als bij de vlinders (ibid. 
fig. 14, en fig A, B, * a). Andere zuigende insekten zijn ge- 
noodzaakt, de huid der dieren of planten te doorboren , om 
er hun voedsel uit te trekken. Eenigen hebben een bek (‘bid 
fig 9), of eene soort van kegelvormigen koker, waarin zich haren 
(ibid c c c) bevinden, die als lancetten steken, zoo als bij de 
weegluis; anderen bezitten eene hoornachtige huis, die gehjke 
wapenen bevat, zoo als bij de vloo (pl. 111 fig- 1ö A boe), 
men noemt dit eenen zuiger. 
774. 
De oogen of gezigts-organen zijn gewoonlijk twee in getal 
en ter zijden van het hoofd geplaatst (pl. I. fig. 1 2, 6c) 
Nimmer bezitten zij oogleden; zij zijn niet bewegelijk; hunne 
oppervlakte bestaat gewoonlijk uit zeshoekige verdeelingen 
(facetten) ; en zijn inwendig zeer zamengesteld. Eenige insekten 
schijnen er vier te hebben, zoo als de Draaikevers (Gyrinus), 
anderen tot acht, zoo als de Spinnen (fig. 25 , «). Men heeft 
gladde oogen of liever oogstipjes (stemmata) genoemd, die 
uitstekende, dikwijls schitterende punten, welke men op het 
voorhoofd van zekere insekten bemerkt , zoo als bij de Cica- 
de en de Wesp (ibid. fig. 20, 22, 23 en 24); bun gebruik 
is onbekend. 
775. 
Be tweede hoofdstreek van den tronk wordt borststuk 
(thorax) genoemd (pl. IV. fig. 7 - 16 , a; pl. 1 fig- 1 en 2, 
“•> “) ; het is gelegen tussclien het hoofd en het achterlijf; de 
leden zijn bestendig hierop ingehecht, zoo als de pooten en 
de vleugels. In dit gedeelte van het ligchaam w'orden gewoon- 
