363 
soms acht en hij zekere geslachten tot verscheiden honderden 
toe; zij zijn altijd in evenredige paren geschikt. Bij de ïnsek- 
ten , die er slechts zes hebben , neemt men dezelfde deelen 
waar, te weten: een heupgedeelte (cox» , condylus), dat ze 
met het ligchaam verbindt; eene dije (femtir) (pl I fig 2, 
q o), die daarop volgt; daarna een scheenbeen (tibia) (pl. 
I. fig. 2, h h ), en een voet (tarsus) (i i pl. IV 31,32,39, 
a), die gewoonlijk uit verscheiden , zelden evenwel uit meer dan 
vijf stukken bestaat, welke men geledingen noemt. De poot 
eindigt meestal in nagels of haakjes. Deze deelen zijn verschil- 
lend gevormd , volgens de leefwijze van de soorten ; zij dienen 
tot nijper, zaag, trekker enz. 
778. 
Er zijn insekten , die geene vleugels hebben ; de meesten 
evenwel kunnen vliegen. Sommigen bezitten slechts twee vleu- 
gels (pl. I. fig. l6) ; de anderen hebben er vier , en in dat 
geval hebben zij nagenoeg dezelfde vastheid, of zij verschillen 
in vorm en dikte. Zoo zijn er wier bovenste vleugels , stevig, 
kort zijn, en slechts den onderste, die vliezig zijn , tot koker 
dienen; men noemt ze dan dekschilden (elytra) (pl. I, fig. 
1 f); nueens zijn deze vier vleugels geheel vliezig (fig. 20, 
en 21), dan weder met eene soort van schubbig stof bedekt 
(fig. 9). Deze vleugels zijn wezenlijke vliezen , met welke de 
insekten zich in de lucht ophouden en rondvliegen. Zij bestaan 
uit stukken , die op het tweede en derde deel van het borststuk 
geleed zijn, waarin sterke spieren zijn gelegen, die ze bewe- 
gen, uitspreiden, opvouwen en weer ontvouwen, ze beur- 
telings opheffen en neêrtrekken , en ze naar buiten en binnen 
voeren. Het zijn ware riemen, die ligt, maar stevig zijn, zamen- 
gesteld uit vliezen, die door in verschillende rigtingen loopende 
stralen .worden gesteund , en daardoor de hun noodige buig- 
zaamheid , veerkracht , ligtheid en beweegbaarheid verkrijgen. 
779. 
Ieder van die geledingen wordt in beweging gebragt door 
vliezige vezels , die van binnen geplaatst en in een of meer 
Ijdels vereenigd zijn, welke men spieren noemt. Gewoon- 
lijk zijn er twee spieren voor iedere geleding der leden , de 
een om ze te buigen , de andere om ze uit te strekken. 
Hoezeer de bewegingen ook verschillen bij de insekten, 
vorderen zij evenwel weinig zamengesteldhcid ; daar de. deelen 
van hun ligchaam over het algemeen zeer evenredig zijn, zoo 
