366 
gaat, om de beelden der voorwerpen op bet netvlies, dat 
door eene uitbreiding der gezigts-zenuwen voortkomt, af te 
teekenen. Eene menigte onderzoekingen heeft bewezen dat 
die oogen, die altijd vast en onbewegelijk zijn, op deze wijze 
de afbeeldingen welke de onderscheiden spelingen van het 
licht, die de ligchamen doortrekt of van hunne oppervlakte 
weerkaatst, ontvangen, en aan die dieren overbrengen. 
785 . 
De geluiden of schuddingen van de lucht , door de trillin- 
gen der ligchamen voortgebragt , worden ook door de iosekten 
waargenomen. Men moet dit ten minste vast vooronder- 
stellen , dewijl de rneesten , in onderscheiden toestanden van 
hun leven, waar bet van belang is, dat zij onderling blijken 
van hun aanwezen geven , geluiden voortbrengen ; al dat ge- 
zang, gernisch, gegons, getik, geklep, gepiep, gemurmel, die 
onderscheiden geluiden worden zekerlijk voortgebragt, om 
door een bijzonder orgaan te worden waargenomen; men 
weet echter nog niet, waar bij die dieren het werktuig gele- 
gen is, om er hun het denkbeeld of begrip van over te 
brengen. 
786 . 
Het gevoel schijnt een der minst ontwikkelde zintuigen v»n 
de insekten te zijn, want hunnebewegelijkste deelen, en die 
bestemd zijn , om bet meest in aanraking te komen met de 
onderscheiden punten van de oppervlakte der ligchamen , zijn 
in het algemeen met eene harde, hoornachtige huid bedekt, 
die eene onmiddelijke aanraking verhindert , welke het bepa- 
len der voelbare hoedanigheden van een ligchaam vereischen. 
Men heeft voorondersteld, dat de sprieten tot dit einde moes- 
ten dienen ; dan deze deelen zijn niet altijd even goed ont- 
wikkeld, De voelers en de voeten zonden hiertoe meer geschikt 
zijn. Zeker is het, dat vele insekten hen tot dit einde in be- 
weging stellen, wanneer deze deelen sterk ontwikkeld zijn. 
Wij hebben reeds gezien, dat de spijzen genoegzaam ver- 
deeld zijn, wanneer zij door den mond der insekten met 
kaken of door dien der zuigers gegaan zijn. Deze stoffen 
worden soms met eene soort van speeksel vermengd, alvorens 
zij in den slokdarm (aesophagus) komen. Men noemt aldus 
