380 
loopende, die in al de bewegingen van den vleugel deelen, 
en welke men gelooft, dat als balanceentokjes dienen , waar- 
om het dien naam verkregen heeft, of dien van kolfjes (hal- 
steres), (PI I fig 16, a, a, fig, i7 vertoont dit gedeelte, 
sterk vergroot). Wij hebben de gedaante van hunne nimf reeds 
opgegeven, die meestal onbewegelijk is (Pl. Y. fig. 1 6) ; het 
masker van deze insekten is somtijds zonder pooten en oogen. 
De meesten leven in stilstaande wateren , of in bedorven dier- 
lijke en plantaardige stoffen, waarin de moeders de eijeren 
komen leggen , die zich bij enkelen in het lijf der moeder 
ontwikkelen ; sommigen doen dit zelfs in het ligchaam der 
dieren. In den volkomen staat leven zij allen inde lacht, en zij 
maken eene zeer natuurlijke orde uit. 
816. 
De insekten met twee vleugelen zijn in vier voorname fami- 
liën gesplitst , naar den vorm van den mond. De eenen hebben 
daar geen uitspringend gedeelte , en men ziet slechts eene 
kleine opening daar, waar zich de mond moest bevinden; 
hij anderen is de mond wel duidelijk, want of hij loopt 
uit in eenen hoornachtigen zuiger, die altijd vooruit steekt, 
zoo als bij de Mug , of die zuiger is verborgen met een vlee- 
zige snuit in eene bijzondere sleuf van het voorhoofd , zoo 
als men bij de vliegen zien kan ; of wel men neemt een ver- 
lengde snuit met uitspringende voelers waar , zoo als bij de 
Langpoot (Tipula). Men heeft deze vier afdeelingen de na- 
men van Astomata , Sclerostomata , Sarcostomata en Hydro- 
niia gegeven. 
817. 
De horzelen of astomen, wier mond niet zigthaar is en 
die niet eten, behooren tot de eerste afdeeling; het zijn groote 
soorten van vliegen , die zeer kennensw'aardig zijn , dewijl 
hunne maskers in het ligchaam der dieren leven, en dikwijls 
zeer gevaarlijke toevallen veroorzaken. Eene soort b. v legt 
hare eijeren in de neusgaten der herten ; er ontstaat een 
klein masker uit, dat, in de diepste holligheden indringen- 
de, hevige pijnen, ontsteking en zweren doet ontstaan. Eene 
andere legt hare eijeren of jongen neder op den rand van 
den aars der paarden , muilen en ezels. De huid hunner mas- 
kers is met naar achter gekeerde punten bezet , waarmede 
zij zich vasthechten en in de holte der ingewanden opklim- 
men. Men vindt er somtijds verscheiden honderden van in 
