390 
evenwijdige lijnen kruipen; 5°. de Zwaanuil (Bombyx dispar), 
waarvan liet mannetje, grijs van kleur, veel kleiner is dan 
het vrouwtje , - dat witachtig is Deze laatste trekt de haren 
uit haren huik, om er hare eijeren mede te bedekken en 
tegen vorst te * bewaren Hare rups is zeer gemeen op 
den lindenboom; zij spint bijna geen tonnetje Wanneer men 
hare pop, die met de staart vastzit, aanraakt, zoo rolt zij 
zich zeer snel om zichzelven rond; doch vreezende, den draad, 
die haar vasthoudt, door dit draaijeu te breken, zoo veran- 
dert zij beurtelings de rigting van hare omwenteling, enz enz. 
839. 
De laatste familie van deze orde heeft men borstelsprietek 
(Chetocera) genoemd, omdat de insekten, welke zij bevat, 
borstelvermige sprieten hebben, of die dunner zijn aan hun 
vrij uiteinde. Deze geslachten zijn zeer talrijk in soorten; men 
heeft ze naar den vorm en de schikking der vleugels ver- 
deeld: eenigen dragen ze als de pannen van een dak, zoo 
als de geslachten Noctua en Pyralis ; anderen hebben ze uit- 
gespreid , zoo als de geslachten Phalaena en Pterophorus ; 
eindelijk zitten bij eenigen de vleugels even als eene scheede om 
bet ligchaam , zoo als bij de Motten (Tinea). 
840. 
De twee geslachten Noctua en Pyralis onderscheiden zich 
door den vorm hunner vleugels, die bij het laatste breed 
aan hun voetstuk zijn, en bij het eerste niet, dat dien naam 
heeft bekomen, dewijl zijne soorten voornamelijk des nachts 
vliegen. Er is een groot aantal soorten van; nagenoeg allen 
ondergaan hunne gedaanteverwisselingen onder den grond. 
Men merkt van dit geslacht , uithoofde van zijne kleur, voor- 
namelijk den Kopervleugel (Noctua crysitis) op, wiens bovenste 
vleugels glad goudgroen zijn ; de jonge V rouw (Noctua nup- 
ta) , wier onderste vleugels schoon rood zijn, en wier rups 
zich met moschsoorterv voedt; en vele soorten, op wier vleu- 
gels men gemeend heeft grieksche letters te bespeuren , zoo 
als de gamma, de iota, de psi, de omikron , de omega, enz. 
De rupsen der Pyralis- soorten verbergen zich, of binnen inde 
vrachten, waaraan zij knagen, of in eene scheede, welke zij zelve 
maken door gedurende den nacht een blad allerkunstig op te 
rollen, hetwelk zij overdag opeten, na zich aldus voor den 
bek der vogels te hebben gevrijwaard. 
