403 
869. 
De eijeren, die mannetjes moeten vóórtbrengen, worden in 
celletjes gelegd van middelmatige grootte, en ontwikkelen 
zich een weinig . langzamer. Deze mannetjes worden Hommels 
genoemd; zij zijn meer behaard, doch missen den angel; hun 
hoofd is dikker dan dat der werkbijen ; zij gaan wel op de bloe- 
men de snikerstof zoeken, die er afloopt , doch hebben geene 
werktuigen , om ze te verzamelen , en brengen dus niets aan 
den korf. Men meent dat zij al vliegende paren. Tegen het 
einde van den herfst worden zij allen door de werkbijen om- 
gebragt, wanneer zij de koningin bevrucht hebben, en men 
vindt ze dood bij den korf, 
870. 
Wij hebben reeds gezegd, dat de eijeren, die vrouwtjes moeten 
vóórtbrengen , gelegd worden in eene grootere, ronde, afzon- 
derlijke cel, wier wanden honderdvijftig maal zwaarder wegen 
dan die van eene werkbij. Gewoonlijk bevinden er zich slechts 
twee of drie in eene cel De werkbijen dragen er eene bij- 
zondere zorg voor, en voeden de maskers , die er van voortko- 
men met een vocht, dat voedzamer schijnt te zijn en in groo- 
tere hoeveelheid. Zoodra een vrouwtje geboren is, haast het 
zich de poppen van hare sekse te gaan vernielen. Zoo twee 
vrouwtjes te gelijk uitkomen, ontstaat er tusschen hen een 
hardnekkig gevecht, dat altijd met den dood of de uitdrijving 
van een van beiden eindigt. Dit vrouwtje, dat men ook onei- 
genlijk koningin noemt, is, voordat het bevrucht wordt , zoo 
groot als de mannetjes, doch haar hoofd is niet rond en zij is met 
een angel gewapend; hare achterpooten zijn niet van borstels 
voorzien Zij ve rlaat den korf niet dan in den paartijd, eu is ge- 
woonlijk niet langer dan een uur afwezig. 
871. 
^en heeft zich overtuigd, dat de werkbijen vrouwtjes zijn, 
|g rsto .k en Tan de voortteelingswerktuigen, of wel dat die dee- 
en zich bij haar niet hebben ontwikkeld door gebrek aan 
hehJ Se U i detls ^ aar toestand van masker. Met onvruchtbaar- 
i ,"| esla gen. bezitten zij evenwel nog bet gevoel van moe- 
zi' '* I? ^ e ^ e > en om aan deze behoefte te voldoen, hechten 
ij zici aan het bevruchte vrouwtje; zij volgen haar overal 
aar z'] gaat , en sc i,jj n en geenen anderen wil te hebben 
an den haren : z ij belasten zich met allen huisselijken arbeid 
en sc hijuen slechts te bestaan, om de jongen te verzorgen, welke 
‘J za ‘ vóórtbrengen. Zij worden er de voedsters, de bescherm- 
