407 
878. 
Onder de neottocrypten of Galinsekten noemt men Gal- 
wespen en Diplolepis , eenige dier insekten , die de aitwassen 
der planten voortbrengen, zoo als die mosch- en monsterach- 
tige uitwasschen, welke men op wilde rozen ziet, en die Honds- 
rozenspons of Bedeguar worden genoemd; zoodanige zijn ook 
nog de knobbels van het kruipende Hondsdraf (Glechoma 
hederacea) en vooral de Galnoten (295), die in de verwerijen 
en bet maken van schrijfinkt gebruikt worden. Deze laatste 
ontwikkelen zich op een eik van Rlein-Azie. In den omtrek 
van Alleppo worden zij in groote menigte verzameld, en zijn 
een groot artikel van handel. Meu geeft diegene de voorkeur, 
waarin zich nog het insekt in den vorm van pop bevindt, 
liet wijfje van deze diertjes maakt de insnijding , waarin zij 
hare eijeren legt, met behulp van een legboor, die, als een 
spiraal opgewonden, zich aan het achterlijf bevindt Al deze 
insekten hebben een gesteeld , plat of opgezet achterlijf, niet 
geknikte sprieten , die meestal uit dertien leedjes bestaan. 
Eenigen hebben regte , draadvorroige sprieten , zoo als de 
soorten van het geslacht Chalcis, wier achterlijf rond is, en 
die uit het geslacht Diplolepis, die een zamengedrukt achterlijf 
bebben. Anderen hebben nu eens van de punt tot het grond- 
stuk dikker wordende sprieten , zoo als de Leucopsis- soorten , 
dan weder alleen aan de punt, zoo als bij het geslacht Cynips, 
welks hoofd vastzittendis, en de Diapris, die een soort van 
bals heeft. Eindelijk is het geslacht Eidophus gemakkelijk te 
onderscheiden , dewijl de sprieten getakt of kamvormig zijn. 
879. 
Men zoude de entemotillen, die hunne eijeren in maskers 
neerleggen, ook nog Insekteneters kunnen noemen; zij zijn 
*n verscheiden geslachten gerangschikt , waaronder zieb de 
Sluipwespen (Ichneumon) bevinden, aldus genoemd, omdat 
*jï onophoudelijk in beweging en als op prooi uit zijn. 
Het zjj n Vliesvleugeligen met lange, niet geknikte sprieten, 
uitzeventien tot dertig leedjes bestaande, altijd in beweging, 
wier zeer lang achterlijf bij de wijfjes in een legboor uitloopt. 
Men heeft ze in verscheiden andere geslachten verdeeld, zoo 
als Boenus, Evania, die draadvormige sprieten hebben , en 
Ophion en Banchus , die een zaamgedrukt achterlijf bezitten. 
880. 
Men bemerkt soms op de muren der moestuinen vlokken 
