408 
van eene gele of witte zijde, die Lij naanwlettende beschou- 
wing, eene verzameling van kleine tonnetjes van dezelfde 
kleur doen zien ; ieder daarvan bevat eene nimf De volgende 
lente komt uit ieder van die tonnetjes eene kleine zwarte 
Ichneumon met gele of roode pooten. Deze insekten paren , 
en spoedig daarop ziet men de wijfjes de rupsen zoeken, die 
op de kool leven, in wier binnenste zij hare eijeren moeten 
leggen. Na er een te hebben gevonden , storten zij er op , 
hechten er zich aan vast, en, niettegenstaande de bewegingen, 
welke de rups maakt, doorklieven zij hem de huid met hare 
boor tot meer dan veertig keeren en op verschillende plaat- 
sen ; bij iederen prik brengen zij een ei onder zijn huid Dit 
ei ontwikkelt zich welras, en er komt een klein masker van 
voort zonder pooten, dat een knagende worm wordt, en het 
vet, dat de rups zich tot zijn volkomen ontwikkeling verza- 
melt had , verslindt Dit woekerdier evenwel draagt groote 
zorg de voedingsorganen niet te kwetsen; wanneer het zooveel 
verslonden heeft, als het kan, doorboort het , even als zijne 
andere broeders, de huid van de ongelukkige rups, die spoe- 
dig daarop sterft. Allen komen tot elkander en weven hunne 
tonnetjes, zoo als wij boven vei meld hebben. Soms is er slechts 
een enkel masker in het ligchaam van de rups neêrgelegd , 
en de tijd, waarop dit geschiedt, verschilt volgens de soorten. 
Het schijnt, dat ieder Ichneumon bijzonderlijk aan het bestaan 
van eene of andere soort van insekt, van rups of masker 
gehecht is. Dikwijls ontwikkelt zich de Ichneumon in het lig- 
chaam van de pop of nimf, en komt er eerst in den volko- 
men toestand uit. 
881. 
Men heeft de insekten van de laatste familie der orde , 
waarmede wij ons thans bezig houden, gravers (Oryctera) 
genoemd, dewijl zij gewoonlijk gaten in het zand maken om 
er hunne eijeren in te leggen. Het geslacht Spex (Rupsendoo- 
der) en eenige andere geslachten bebooren tot deze afdeeling , 
zoo als Larra , Pompilus , 1'iphia , wier wijfjes een verborgen 
angel hebben, en wier sprieten, uit veertien tot zeventien 
leedjes bestaande, ook gedurig in beweging zijn, 
882. 
Men kan eene dezer soorten voornamelijk op zandige 
en aan bet zuiden blootstaande plaatsen waarnemen: zij > 3 
zwart met een aschklëurig dons bedekt; haar lang gesteeld ach- 
terlijf is met twee rosse vlakken geteekend ; dit insekt is zeer 
