420 
zoo als de Bladsprieten (Petalocera) of de Sarabeën , de Mei- 
kevers (9 14) en de Zaagspricten (Priocera) (91 5) of de Hart- 
hoornkevers (fig 3 en 4); dan weder digt op elkander staande 
leedjes; zoodanige zijn de Doodgravers, de Leerkevers en 
vele anderen (fig. 1, 2, 5, 6), welke men de namen van 
Knodspricten (Helocera) (9 1 6) en Vastsprieten (Stereocera) 
(920) heeft gegeven Vervolgens komen zij, wier sprieten niet 
knodsvormig zijn, en wier ligchaam rond , lang bijna cilin- 
drisch is; zoodanige zijn de insekten, die het hout door- 
knagen, als de Boorkevers, de Houtkevers vereeoigd on- 
der den naam van Honthoorders (Teredyla) (924); dan 
weder is hun ligchaam plat , hetzij met getande sprieten , zoo 
als de Springkevers, de Prachtkevers (fig 20), of de Sternoxi 
(921) , het zij met eenvoudige sprieten Bij deze laatste zijn 
de achterpooten plat en tot zwemmen geschikt; deze worden 
Zwcmpootigen (Nectopoda) genoemd (9 1 0) ; zoo als de Water- 
kevers (PI IV, fig. 36, 37), of, zij zijn integendeel alleen 
tot den snellen loop bekwaam ; deze voeden zich ook met 
andere levende insekten, als de Loopkevers, de Zandloo- 
pers en vele andere, waaraan men den naam van Vleesch- 
eters (Creatophagi) heeft gegeven, (907) (PI IV, Gg 29). 
909. 
De familie der vleescheters is eene der talrijkste van de 
onderafdeeling, waartoe zij behoort liet ligchaam dezer dieren 
is meestal door harde dekschilden bedekt; dikwijls missen 
zij de vliesachtige vleugels; hunne sprieten zijn nimmer ge- 
tand; hunne pooten zijn tot loopen geschikt; hunne onder- 
kaken zijn gewoonlijk van een tweeden voeler voorzien, (Pl 
III, fig. 7, d) Eenigen hebben het voorborststuk smaller dan 
bun hoofd, zoo als de Zandloopers (Cicindela), de Oeverke - 
vers (Elaphrus), de Manticora enz.; bij anderen zoo als de 
Loopkevers (Carahus), de Scarites , de Kaloso men (Calosoma) 
enz., is het hoofd smaller dan de dekschilden. De maskers 
van deze insekten voeden zich ook met kleine levende diertjes. 
910. 
De Zandloopers zijn niet lichtgevende, zoo als hun Latijnschen 
naam zou aanduiden; de meeste schitteren met metaalkleuren. 
Men herkent ze aan den dikken kop , waar de oogen uitste- 
ken, aan het zeer dunne, rondachtige voorborststuk en hun mei 
haren bezetten mond Zij zoeken de drooge met zand bedekte 
plaatsen op, en maken eene gedurige jagt op de vliegen en an- 
dere insekten. Men vindt hunne maskers in het zand ; wj 
