436 
♦ 
len. Zoolang zij bezig zijn, rustig bun voedsel te zoeken, slepen 
zij deze vuiligheid achterna, doch bij het minste gevaar, ligten 
zij den staart op, en verbergen zich onder dit dak De pop 
van de Schildkevers hecht zich vast , en blijft onbewegelijk 
zitten op de stengen der planten , waarop zij zich hebben 
ontwikkeld; daar zij op dat tijdstip alle middelen van ver- 
dediging mist, heeft de natuur haar de mom van het steke- 
lige ruwe zaad eener plant gegeven , en met twee drooge 
en puntige doornen voorzien , welke de vogelen afschrikken 
van ze in te slokken. 
954 
De vierde en laatste onderafdeeling der Schildvleugeligen 
bevat onder den naam van Trimera , de soorten, die slechts 
drie geledingen aan de voeten hebben. Daar de geslachten, 
welke men er toebrengt, slechts weinig in getal zijn, heeft 
men ze niet in familiën verdeeld. Eenigen hebben de sprieten 
langerdan het voorborststukdie nu eens knodsvormig, zoo als 
de geslachten Dasycerus en Eumorphns; dan weder bijna draad- 
vormig, zoo alsbij Endomychus, zijn. Dezeinsekten bevindenzich 
op vochtige plaatsen, onder de schors en in de padde- 
stoelen Anderen hebben de sprieten korter dan het voor- 
borststuk, dat nu eens aan de dekschilden aanlegt, zoo als bij 
de Stymnus en dan weder door een soort van sleuf er van 
is gescheiden, zoo als bij de Coccinella. Deze twee laatste 
geslachten zijn de meest bekende der familie, en hebben on- 
derling de meeste overeenkomst. 
955. 
De Lieven- Heershaantjes (Coccinella) zijn kleine insektcn, 
die de gedaante hebben van een half kogeltje Hun ligchaam 
is glad en glinsterend, en hunne schoone kleuren maken ze 
aan ieder bekend. Men noemt ze in het gemeene leven onzen 
lieven Heers beestjes Wanneer men ze vangt, of hen de plaats 
waar zij liepen, doet verlaten, trekken de meesten hunne pooten 
naar bet middelste gedeelte van het ligchaam in , en drukken 
de geledingen zoo naauw tegen elkander, dat zij geheel van 
pooten schijuen beroofd te zijn. Wanneer men ze aanraakt, 
laten zij uit hunne geledingen eeu geelachtig , bitter en zeer 
stinkend vocht vloeijen Dit belet evenwel niet dat zij dikwijls 
den zwaluwen tot prooi dienen. Zij zijn vleescheteïs in de 
beide toestanden, en voeden zich voornamelijk met bladlui- 
zen. Hunne maskers zijn met stekels of knobbels bezet, eo 
ciudigten van achteren in eene soort van slijmerige tepel , 
