458 
ingedeeld, waarvan bijna alle soorten alleen in de zeeën der 
warme landen worden aangetroffen Er zijner, die ongepaarde 
vinnen hebben , en anderen, die er geheel van zijn verstoken 
Onder de eerste behoort het geslacht Syngnafhus dat geene 
tanden bezit (1004); al de anderen hebben er, en wel nu eens meer 
an zes, zoo als het geslacht Ostracion , dan weder vier, zoo 
ais bij letrodon; soms twee, zoo als bij Diodon. Men heeft 
ook nog in deze familie een hoogst zonderling geslacht vau 
vissclien geplaatst, wier ligchaam zeer zamengedrukt en als af- 
geknot is ; men heeft het Crphalus genoemd. 
1003 . 
Koffervisschen (Ostracion) noemt men die visschen , wier lig- 
chaam door eene heenige huid is bedekt, en zich daarin als in 
een schelp bevindt. Deze soort van korst is zamengesteld uit 
veelhoekige platen; zij geeft aan het geheele ligchaam van 
net dier een drie, vier of vijfhoekige gedaante, en vormt eene 
soort van harnas , waarin eenige openingen , om de staart- en 
borstvinnen te kunnen roeren : hun mond is zeer klein, en 
van tien tot twaalf kegelvormige tanden voorzien Bijna allen 
bevinden zich in de zeeën van het zuiden, waar zij van week- en 
schaaldieren leven. Van verscheiden wordt het vleesch in Indië 
en in Amerika gegeten De Sttkelbuiken (Tetrodon) hebben 
slechts vier tanden, of liever hunne kaken zijn bloot en dik- 
wijls met eene soort van verglaas overtogen ; zij bezitten 
bet vermogen, om zich op te blazen en aanmerkelijk in om- 
vang toe te nemen, en zijn daarom ook opblazers genoemd. 
De Egelvisschen (Diodon) , wier tweebeenige naakte kaken 
uit ee'n stuk bestaan, hebben het ligchaam met stekels bedekt, 
en zijn daarom ook zee egels geheeten. De Kop- of Klompvis- 
schan (Cephalus), die ook Maanvisschen genoemd worden , heb- 
ben sterk ontwikkelde rug- en aarsvinnen, terwijl de gansche 
staart a l s afgeknot is, en slechts een vlies vertoont ; hun mond 
gelijkt op dien der Stekelbniken en Egelvisschen. 
1004 . 
De Naaldvisschen (Syngnathus) vormen eene kleine familie, 
opmerkelijk door de plaatsing en het zamenstel hunner 
kieuwen , die, in plaats van plat als plaatjes te zijn, soorten 
van trossen, van kwastjes of korrelophoopingen vormen. 
Hetkieuwdeksel wordt gesteund door een vlies, dat slechts 
eene zeer kleine opening vrijlaat. Het water komt in deze 
kieuwen door twee openingen , die als met kleppen werken. 
