470 
door twee overlangsche bleekrozenroode strepen wordt op- 
gehelderd ; hij verbergt zich in het slijk , en maakt het water 
bij het naderen van het onweer troebel ; men zonde hem 
ook den levenden weer wijzer kunnen noemen. De HoogHjker 
(Anablebs) is een zeevisch, die vooral in Suriname wordt 
gevangen , en wier oogen het eenige voorbeeld onder de 
gewervelde dieren opleveren, van een dubbel orgaan aan 
iedere zijde, waarvan ieder, ofschoon slechts eene kristallens 
en een gezigtszenuw hebbende, evenwel twee hoornvliezen, 
twee voorste kamers , twee regenbogen en twee oogappels 
vertoont. Deze visschen zijn levendbarende. 
1034. 
De oPLOPnoREN of W vpendragers hebben dezen naam beko- 
men , omdat indedaad hun voornaamste kenmerk bestaat in 
de eerste straal van de borstvin , die onder een regten hoek 
van het ligchaam. bewogen en stijf en onbewegelijk blijven 
kan , zoodanig, dat hij het dier beschermt , maar niet tot den 
aanval dienen kan. Het is eene afdeeling die meer dan vijftien 
geslachten bevat. Eenigen hebben den mond onder den 
snuiten het ligchaam door eene soort van pantser beschermd, 
zoodanigen zijn de Kolder mannen (Loricaria) en de Hypos- 
toma ; anderen hebben den mond aan het einde van den 
snuit, en nu eens een eukele rugvin, zoo als de IFelsen 
(Silurus) en de Beefwelsen (Malapterurus) , enz, dan weder 
is die vin dubbel, zoo als bij de geslachten Doras , Pi me - 
lodus, Ca taphractus , enz. 
1035. 
Men vindt de meesten Welsen in de zoete waters der heete 
landen. Bij het meerendeel is de kop plat, naakt en het ligchaam 
zonder duidelijke schubben; de eerste stralen der borstvinnen 
en der rugvin zijn beenig, kunnen opgestoken worden en on- 
bewegelijk blijven, naar willekeur van het dier, en hem tot 
middel van verdediging dienen. De gemeene TVels (Silurus gla- 
nis) is een der grootste zoetwater-visschen in Europa, dewijl 
men er gezien heeft van bij de 150 Nederlandsche ponden 
zwaar. Deze yisch is groen-bruin met donkere vlekken, efl 
vaa onderen is hij witachtig. Men vindt hem in den Rhijn, 
en zijn vleesch is zeer geacht. De gemeene Beef- of SidderweU 
(Malapterurus electricus) bewoont de stroomen van Afrika, 
doch weegt weing meer dan vijf ponden; wanneer men hem, 
evend zijnde, aanraakt, ondervindt men een schok , overeen- 
komende met die de aanraking van den sidderrog veroorzaakt- 
