513 
Wl jfje , en dit einde is dikwijls met bijzondere vlakken ge- 
rekend. Ieder wijfje legt gewoonlijk slechts een ei op 
eenets dag; en wanneer zij er weinig leggen moet, ver- 
°°pt er dikwijls nog een dag tusschen beiden. De duiven 
‘®ggen er slechts twee: de Hennip -vinken vijf tot zes; de 
•deine meezen twaalf tot achttien ; de hoenders en de 
Patrijzen achttien tot vierentwintig. 
1121. 
Alle eijeren bestaan nagenoeg uit dezelfde deelen : voor- 
eerst hebben zij eene schaal of buitenste kalkaardig bekleed 
e ‘> wiens kleur, vastheid, en gladheid, verschillen; wan- 
®eer men deze schaal met opmerkzaamheid beschouwt, dan 
, e in er kt men altijd poren op dezelve, waardoor de lucht 
1(1 bet ei kan dringen en zekere deelen van binnen kun- 
j*en vervliegen. Dit is de reden , waarom eijeren die lang 
, ev 'aard , en die niet meer versch zijn, gemeenlijk aan 
et dikke einde een leegte hebben Bedekt men de schaal 
een vernis, zoo kunnen zij lang bewaard worden zon- 
^ er l e bederven ; maar om ze uit te laten broeden, moet 
i e r .stof er noodwendig worden afgenomen, ten einde zich 
k ï°ng er in ontwikkelen kan. Onder deze kalkachtige 
c aa l , vindt men een zeer taai vlies , (*) waaronder men 
®. n vocht bemerkt , dat min of meer doorschijnend enslij- 
j 'S 's volgens het verschil van de vogelsoorten; dit vocht stolt 
°or d e warmte, en wordt eiwit genoemd. In het mid- 
daarvan bemerkt men een min of meer donker gele 
i bestaande nit een bijzonder vlies, het dooijervlies (mem- 
’vitellina) en een olieachtig vocht , dat door de hitte 
V j. r< * en wrijfbaar wordt. Aan de oppervlakte van dat 
dj S ' Vür dt men witachtige koordjes gewaar, die als een toom 
^ ai ’s daarover loopen en hagelsnoeren (Chalazae) genoemd 
dei 6n °P eeuen nagenoeg gelijken afstand van beide zij- 
ac | . v ereenigen zich die snoeren en loopen in een gelei- 
‘ t] g knopje of in een soort van lidteeken uit, dat ha- 
dekt en nocmt de eijeren zonder schaal en enkel van dit vlies ge- 
trem’ V Z ?° a ^ s ze de boenders somtijds leggea . winde ij eren ; waarom- 
ee volkssprookjes bestaan, te btdagchelijk, om ze te wederleggen. 
33 
