536 
treft. Han bek is regt , sterk , aan de punt een weinig ult ’ 
gerand en tot aan de oogen gespleten; hunne neusgat 0 
zijn met stijve haren bedekt; (Pl. I, fig) 17. Zij voed® 0 
zich met insekten, maar hunne overige leefwijze is nog W'C>' 
nig bekend. 
1167. 
De orde der hoenderachtige vogels (Gallinacei), die ze® r 
gemakkelijk van die der roofvogels, der klimvogels en v® 0 
de zwemvogels kan onderscheiden worden , zou evenW® 
in zeker opzigt kunnen worden verwisseld met de muschad 1 ' 
tige en de steltloopers Bijna allen hebben de schenen tot 0 D^ et 
toe met vederen bedekt en de teenen zijn aan hun begin doorC® 0 
kort vlies vereenigd; (Pl IV, fig 4,6); hun bovenkaak is dikwijl 
gebogen en gewelfd; en zij slikken hunne spijzen zonder kaan' 
wen binnen. De meesten, de duiven uitgezonderd, leggen buno® 
eijeren op den grond , en hunne jongen kunnen , zoodra **) 
de eijerschaal verlaten, reeds loopen Zij worden, in drie 
milieu onderdeeld ; eenigen kunnen niet vliegen , omdat hunfl® 
vleugels te kort zijn ; zij worden daarom kortvleugelig e1> 
(Brachypteri) genoemd Anderen bedienen zich wel van hu 11 ' 
ne vleugels, doch eenigen hebben een zachten bek, 
als de duiven ( 1168 ); anderen in tegendeel hebben ee° 
harden , stevigen bek , en worden Huisvogels (Alectrides) 
genoemd (1171). 
1168. 
De duiven (Golumba) schijnen het midden tè houde® 
tusschen de hoender- en niuscbachtige vogels Men kent 
aan hunnen aan den wortel nagenoeg regten , aan de po 0 * 
eenigzins krommen bek , die aan den wortel met neusgat® 0 
is voorzien, welke met eene zachte huid bedekt zijn (Pl. 1^’ 
fig 44) Zij leven bij paren, bouwen gemeenschappelijk e e ° 
nest op een boom, of eene andere verheven plaats, en 1®8' 
gen twee eijeren, op welke ook het mannetje op het midden va° 
den dag broedt, wanneer het wijfje uitvliegt, om voed®* 
te zoeken , en voor hare overige behoeften zorgt De dui ve ° 
zijn de eenigste vogels, die zuigende drinken, en wel al b? 
noodige in een teug Het mannetje en het wijfje braken l0 
den slokdarm hunner jongen het voedsel, dat in den begi 1 ’ 11 ® 
reeds tot spijsbrij geworden, later slechts verweekt is bj 
geluid, dat het mannetje maakt, wordt in de keel voortgebraë 
en kirren genoemd Er komt gewoonlijk een mannetje en ® e ° 
■wijfje van ieder broedsel, en deze verlaten elkander n‘® ’ 
maar paren meestal na zes maanden en broeden dan tot t* e ° 
maal in het jaar. 
