597 
loopen, en leren verwilderd in sommige streken van Ame- 
r ika. Dit dier heeft den mensch overal, waar hij heen is 
8 e gaan , gevolgd. (*) De voornaamste soorten of verscheiden- 
(*) Litmsus heeft de geschiedenis van den bond met weinige woorden 
°PS e gcven. Wij geven hier een fragment van de beschrijving die hij er 
gemaakt heeft , en die door hare naauwkeurigbeid en kort- en bon- 
< * 1 §heid merkwaardig is. 
nhe hond voedt zich met vleesch , met aas, met meelrijke planten, 
'ittiaar niet met peulvruchten ; hij verteert de beenderen , zuivert zijne 
ïitoaag door de bladen van het kweekgras te eten, die hem doen braken; 
nfcijti gevoeg doet hij op steenen, drinkt slabbende, pist zijdeling, 
>> e h somwijlen honderdmaal achter elkander; hij ruikt aan den aars 
>>van andere honden; heeft eenen voortreflfelijken reuk en een voch- 
,,t! S e neus. Hij loopt in eene schuinsche rigting; gaat op de teenen ; 
«’jWeet bijna niet; steekt de tong uit den mond als hij warm is; 
ndraait 0 m de plaats waar hij wil gaan liggen , slaapt met wakende 
>.“oren ; droomt. Ten tijde zijner liefde is hij wreed jegens zijne medeviijers; 
-ft.teef of het wijfje laat zich van verscheiden dekken; zij bijt ze, 
’’r**|ft lang gepaard ; draagt dric-en-zestig dogen , werpt vier tot acht 
•dongen, waarvan de reuen op den vader, en de teven op de moeder 
••gelijken. — Hij is het getrouwste van alle huisdieren (*) , hij liefkoost 
•i^'jnen meester , hij is gevoelig voor zijne bestraffingen, hij gaat voor 
en keert tot hem terug , als hij aan eene wegscheiding komt; 
*'. l i ‘ s leerzaam , zoekt verloren zaken op, waakt s’ nachts ; kondigt 
*’ i? Vl ' e emdelingen aan , bewaakt de goederen , de kudden , de ren- 
" ‘eren , de rum |eren , de schapen, en verdedigdt ze tegen leeuwen 
"o^ .verscheurende dieren, die hij aanvalt; hij blijft bij eenden, kruipt 
» h<l er het treknet , houdt zich stil , brengt aan den jager het wild , dat 
zc geschoten heeft , zonder het te beschadigen. In Frankrijk draait hij 
* ru Siberié spant men hem voor de slede; wanneer men 
”jV° hrfel is, vraagt hij om eten; wanneer hij gestolen heeft, loopt 
” ‘I met den Staart tusschen de beenen ; hij vreet knorrend; in zijn 
’ V U ' S ‘ s hij onder de andere honden altijd de meester; hij bemint geene 
” et elaars , en die hij niet kent , valt hij onopgehilst aan. Hij lenigt 
” ,°°r het lekken de jicht- en kankerpijnen ; hij huilt op het geluid 
Vn m " zi i k < en bijt in den na hem geworpen steen: hij sünkt bij 
”de a aclni e weer, en wanneer hij ziek is. Hij is aan den lintworm en 
I' ' eplheid onderhevig, die hij door den heet aan anderen mededeelt ; 
2 *jue oude dagen wordt hij blind, enz.’ 
O M. de la Bère-Blaine, haalt het volgend voorbeeld aan van eene 
onveranderlijke standvastigheid en trouw, in zijne verhande- 
‘ n g over de ziekten der honden. , 
ln de Parochie van Saint-Olare, is het kerkhof van de kerk 
“‘gescheiden, en omringd door hooge gebouwen, zoodat men 
®, r n ‘et op kan komen, dan door eene poort , die altijd ge- 
o’en is , of door vengsters , die er het uitzig* op hebben. 
e n arme kleermaker van deac parochie liet , hij zijn sterven , 
* en klein lelijk hondje na , dat over zijn verlies ontroostbaar 
