607 
1315. 
Bij de Apen (Simia) staan alle tanden genoegzaam zoo 
als bij den mensch; maar hunne hoektanden zijn veel lan- 
ger (Pl UI, 6g. 2, PI, I, 2, 3), hunne oogen zijn naar 
v °ren gerigt, en door den neus gescheiden , wiens tusschen- 
s chot ten opzigte der breedte verschilt Eenige soorten 
hebben in den mond bijzondere zakken of bewaarplaatsen, 
die kaaksakken (Sacculi buccales) genoemd worden. Hun 
gezigt is meer of minder vertikaal naar gelang der soorten ; 
geene heeft echter eene kin Hun bekken is altijd zeer smal 
J®et betrekking tot de borst Zelden hebben zij billen; velen 
hebben eeltige rimpelige plaatsen . waarop zij gaan zitten , 
etl die dikwils zich vereenigen en de zitplaatsen omringen 
( p l VI, fig 7) Nimmer zijn hunne beenen van kuiten 
v °orzien ; hunne dijen zijn kort; hun hiel, noch zelfs de 
geheele voetzool steunt niet geheel en al op de aarde , want 
*!! gaan voornamelijk op den buitenrand. Bij het meerendeel 
a in de armen en de vingers zeer lang , en de duimen naar 
evenredigheid zeer kort. " Eenige soorten hebben in hel ge- 
heel geen staart , anderen hebben of een langen of een kor- 
en somwijlen is deze staart een rolstaart, waarmede zij 
Zlc h kunnen vasthouden (Pl VI, fig. 1). 
1316. 
Deze dieren bevinden zich voornamelijk in luchtstreken 
v®n de beide halfronden, die digt bij de heete luchtstreek 
'ggen, in Brazilië, Cayenne, Surinamen , Bengalen, Sene- 
8*1 enz Zij planten zich slechts in heete landen voort , 
et) dragen en voeden hunne jongen genoegzaam zoo als de 
ï'egerinnen. Hunne dartelheid en vlugheid schijnen van de 
J luchtstreek af te hangen , want in de gematigde luchtstreken 
?‘)n zij traag, treurig en slaperig Hoe langer hun gezigt 
.* boe wilder en wreeder zij over bet algemeen zijn Zij 
*>|n toornig en driftig, en stampen met de voeten, wanneer 
z !l ongeduldig worden In den wilden staat vereenigen zij 
j. ‘o troepen, om op strooptogten uit te gaan, zij verde- 
lgen zich moedig met stokken, en werpen zeer handig met 
een eDi vy anneer z {j g eW0 nd zijn geworden , verbinden zij 
? l ? tler ) wasschen hunne wonden uit, en leggen er genees- 
1 op. Zij voeden zich voornamelijk met vruchten 
kleine dieren , vooral met insekten. Men heelt het nog 
